مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٨ - واجبات طواف
مسأله ٢٤- اگر در آخر دور كه به حجر الأسود ختم شد، شك كند كه هفت دور زده يا هشت دور يا زيادتر، اعتنا به شك نكند و طوافش صحيح است.
مسأله ٢٥- اگر قبل از رسيدن به حجر الأسود و تمام شدن دور، شك كند كه آنچه را دور مىزند دور هفتم است يا هشتم، طوافش باطل است.
مسأله ٢٦- اگر در آخر دور يا اثناى آن شك كند ميان شش و هفت و هر چه پاى نقيصه در كار است، طواف او باطل است.
مسأله ٢٧- اگر در طواف مستحب شك كند در عدد دورها، بنا بر اقل گذارد، و طوافش صحيح است.
مسأله ٢٨- شخص كثير الشك در عدد دورها اعتنا به شكش نكند، و احتياط آن است كه كسى را وادار كند كه عدد را حفظ كند.
مسأله ٢٩- گمان در عدد دورها اعتبار ندارد و حكم شك را دارد.
مسأله ٣٠- اگر مشغول سعى بين صفا و مروه شد و يادش آمد كه طواف به جا نياورده، بايد رها كند و طواف كند و پس از آن سعى را اعاده كند.
مسأله ٣١- اگر در حال سعى يادش آمد كه طواف را ناقص به جا آورده، بايد برگردد و طواف را از همان جا كه ناقص كرده تكميل كند و برگردد تتمه سعى را به جا آورد و طواف و سعيش صحيح است، لكن احتياط آن است كه اگر كمتر از چهار دور به جا آورده طواف را تمام كند و اعاده نمايد، و همچنين اگر سعى را كمتر از چهار بار انجام داده تمام كند و اعاده كند.
مسأله ٣٢- اگر سهواً يا غفلتاً يا جهلًا طواف را بىوضو به جا آورد