مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٥ - ج) تقصير

مستحبات هَدْى‌

مستحبات هَدْى چند چيز است:

١. در صورت تمكن، قربانى شتر باشد، و در صورت نبودن آن گاو و در صورت نبودن آن گوسفند باشد.

٢. قربانى بسيار فربه باشد.

٣. در صورت شتر يا گاو بودن آن از جنس ماده و در صورت گوسفند يا بز بودن آن از جنس نر باشد.

٤. شترى كه مى‌خواهند او را نحر كنند ايستاده و از سر دستها تا زانوى او را ببندند و شخص از جانب راست او بايستد، و كارد يا نيزه يا خنجر به گودال گردن او فرو برد، و در وقت ذبح يا نحر اين دعا را بخواند:

وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ، إِنَّ صَلاتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ، لا شَرِيكَ لَهُ، وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ، اللَّهُمَّ مِنكَ وَ لَكَ بِسمِ اللَّهِ وَ اللَّهُ أكبَرُ، اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنِّي.

٥. اينكه خود قربانى را بكشد و اگر نتواند دست خود را بالاى دست كُشنده بگذارد.

ج) تقصير

و در آن چند مسأله است:

مسأله ١- هر مكلفى مختار است كه بعد از ذبح كردن، يا سر بتراشد و يا از ناخن يا موى خود قدرى بچيند مگر چند طايفه:

اول: زنها كه بايد از مو يا ناخن خود قدرى بگيرند و كافى نيست ظاهراً براى آنها سر تراشيدن.