مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٩ - مسائل متفرقه سعى

٢٦- س- شخصى به تصور اينكه رفتن بالاى كوه صفا يا مروه لازم است، چون اين مقدار مسافت را تحت فشار جمعيت رفته لذا براى اعاده آن مقدارى وارد سعى شده و بعد به نيت سعى برگشته است و در واقع مقدارى مسافت را دو بار طى كرده است، آيا سعى او درست است؟

ج- اگر به نيت احتياط عمل كرده باشد، ضرر ندارد.

٢٧- س- شخصى به تصور اينكه سعى نيز نياز به وضو دارد بعد از يك شوط و نيم سعى خود را قطع مى‌كند و وضو مى‌گيرد و هفت شوط ديگر سعى مى‌نمايد، تكليف او چيست؟

ج- اشكال دارد، و بايد سعى را اعاده كند.

٢٨- س- كسى كه قدر متيقن عدد اشواط را مى‌داند، اما ترديد دارد كه شوط بعدى را انجام داده يا نه، مثلًا مى‌داند پنج شوط انجام داده، ولى شك دارد كه بقيه را انجام داده يا نه، تكليف او چيست؟

ج- فرض مزبور شك در اشواط است و مُبطل است.

٢٩- س- اگر كسى سعى را به طور كلى فراموش كرد و تقصير نمود، تكليف او چيست؟

ج- از احرام خارج شده، و هر وقت يادش آمد سعى را به جا آورد.

٣٠- س- اگر كسى قبل از رسيدن به مروه، در آوردن هفت و نه شك كرد، تكليف او چيست؟

ج- مُبطل است، و بايد سعى را اعاده كند.

٣١- س- آيا موالات در تمام اشواط سعى معتبر است، و يا اختصاص به بعض دارد؟

ج- در سعى، موالات معتبر نيست مگر شوط اول تمام نشده باشد، كه‌