مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٧ - حكم محصور و مصدود
حرجى باشد، و اگر نداشته باشد يا حرجى باشد ظاهراً حكم مصدود را داشته باشد.
مسأله ٧- اگر از يك طريق مصدود شد و راه ديگرى هست كه باز است و مخارج رفتن از آن راه را دارد بايد به احرام باقى بماند و از آن راه برود، و اگر از آن راه رفت و حج او فوت شد بايد عمره مفرده به جا آورد و از احرام خارج شود.
مسأله ٨- اگر شخص مصدود خوف آن داشته باشد كه اگر از راه ديگر برود به حج نمىرسد، نمىتواند عمل شخص مصدود را بكند و مُحلّ شود، بلكه بايد به راه ادامه دهد و صبر كند تا فوت محقق شود و با عمره مفرده متحلل شود.
مسأله ٩- تحقق پيدا مىكند مصدود بودن در حج به اينكه به هيچ يك از وقوف اختيارى و اضطرارى عرفه و مشعر نرسد، بلكه تحقق پيدا مىكند اگر نرسد به چيزى كه به فوت آن، حج فوت مىشود هر چند از روى علم و عمد نباشد، و صور آن سابق ذكر شد، بلكه ظاهراً تحقق پيدا كند به اينكه بعد از وقوفين منع كنند او را از منى و مكه و نتواند نايب بگيرد، بلكه اگر منع كنند از اعمال منى يا اعمال مكه با عدم امكان نايب، بلى در صورتى كه تمام اعمال را به جا آورد و منع نمودند از برگشتن به منى براى بيتوته و اعمال ايام تشريق، مصدود بودن تحقق پيدا نمىكند و حج او صحيح است و بايد نايب بگيرد براى اعمال در اين سال، و اگر نشد سال ديگر.
مسأله ١٠- كسى كه مصدود شد از آمدن به مكه يا از اتمام اعمال يا از به جا آوردن اعمالى به ترك آنها حتى به غير عمد، حج باطل مىشود، و به