مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٣ - واجبات طواف

و در اينجا چند مسأله است:

مسأله ١- نيت را لازم نيست بر زبان بياورد و لازم نيست به قلب بگذراند، بلكه همان كه بنا دارد اين عمل را به جا آورد و با اين بنا به جا آورد، كفايت مى‌كند و به عبارت ديگر، نيت در عبادت و كارهاى ديگر در اين جهت فرق ندارد، پس همان طور كه انسان با قصد آب مى‌خورد و راه مى‌رود، عبادت را اگر همان طور به جا آورد با نيت به جا آورده.

مسأله ٢- بايد عبادت را براى اطاعت خدا به جا آورد و در اين جهت با كارهاى ديگر فرق پيدا مى‌كند؛ پس بايد طواف را براى اطاعت خداوند به جا آورد.

مسأله ٣- اگر در به جا آوردن طواف يا ساير اعمال عمره و حج كه عبادى است ريا كند؛ يعنى براى نشان دادن و به رخ ديگرى كشيدن و عمل خود را خوب جلوه دادن به جا آورد، طواف او و همين طور هر چه را اين طور به جا آورده باطل است، و در اين عمل معصيت خدا را هم كرده است.

مسأله ٤- ريا بعد از عمل و تمام كردن طواف يا ديگر اعمال باعث بطلان عمل نمى‌شود.

مسأله ٥- كفايت مى‌كند در صحيح بودن عمل، آنكه براى خدا بياورد، يا براى اطاعت امر خدا، يا براى ترس از جهنم، يا براى رسيدن به بهشت و ثواب.

مسأله ٦- اگر در عملى كه براى خدا مى‌آورد، رضاى ديگرى را هم شركت دهد و خالص براى خدا نباشد، عمل باطل است.

دوم: آن است كه طاهر باشد از حدث اكبر مثل جنابت و حيض و