مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٢٥ - مسائل متفرقه
مفرده به جا آورد و از احرام خارج شود، و اگر حج بر او مستقر بوده يا سال ديگر شرايط استطاعت را دارا باشد بايد به حج برود.
مسأله ١٥- شرايطى كه براى هَدْى است كه در حج تمتع بايد ذبح كند هيچ يك در حيوانى كه براى كفاره تقصير بايد قربانى كند معتبر نيست، پس مىتواند گوسفند خصى و معيوب را براى كفاره قربانى كند.
مسأله ١٦- غير از هَدْى تمتع از هَدْىهايى كه براى كفاره يا چيز ديگر بر انسان واجب مىشود، نمىتواند شخص كفارهدهنده از گوشت آنها بخورد، و اما از قربانى استحبابى، جايز است بخورد.
مسأله ١٧- مصرف كفارات، فقرا و مساكين هستند.
مسأله ١٨- اگر در حرم چيزى پيدا كرد برداشتن آن كراهت شديد دارد، بلكه احتياط در برنداشتن است.
مسأله ١٩- اگر (لقطه) حرم را برداشت و از يك درهم كمتر باشد مىتواند قصد تملك آن را بكند و آن را مصرف كند، و ضامن صاحبش نيست، و چنانچه تملك نكرد و تفريط نكرد ضامن نيست؛ ولى اگر بدون تملك نگاه داشت و در نگاهدارى كوتاهى و تفريط كرد ضامن است، و اگر قصد تملك كرد و صاحبش قبل از تلف شدن پيدا شد بايد آن را به صاحبش رد كند به احتياط واجب.
مسأله ٢٠- اگر لُقَطه را كه در حرم برداشت يك درهم يا بيشتر ارزش داشت بايد يك سال تعريف كند و از صاحبش جستجو كند، پس اگر نيافت او را بعد از يك سال مخير است بين دو امر: يكى آنكه آن را براى صاحبش حفظ كند؛ در اين صورت اگر در نگاهدارى كوتاهى نكرد ضامن نيست در صورت تلف؛ دوم آنكه براى صاحبش صدقه بدهد، لكن اگر