مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٨ - فصل سوم در آنچه بر مُحرم حرام مىشود

و عنبر، بلكه مطلق عطر هر قسم كه باشد.

و در اينجا چند مسأله است:

مسأله ١- ماليدن عطر بر بدن و لباس جايز نيست و همين طور پوشيدن لباس كسى كه بوى عطر مى‌دهد، اگر چه قبلًا به آن عطر ماليده شده باشد.

مسأله ٢- خوردن چيزى كه در آن چيزى است كه بوى خوش مى‌دهد؛ مثل زعفران جايز نيست.

مسأله ٣- اگر به پوشيدن لباس يا خوردن غذايى كه بوى خوش مى‌دهد اضطرار پيدا كند، بايد دماغ خود را بگيرد كه بوى خوش به آن نرسد.

مسأله ٤- از گلها يا سبزيهايى كه بوى خوش مى‌دهد بايد اجتناب كند، مگر بعضى انواع كه صحرايى است؛ مثل «بومادران» و «درمنه» و «خزامى» كه مى‌گويند از خوشبوترين گلها است.

مسأله ٥- احتياط آن است كه از «دارچين» و «زنجبيل» و «هل» و امثال آنها اجتناب كند اگر چه اقوى حرام نبودن آنها است.

مسأله ٦- از ميوه‌هاى خوشبو از قبيل سيب و بِه اجتناب لازم نيست، و خوردن آنها و بوييدن آنها مانع ندارد، لكن احتياط آن است كه بوييدن را ترك كند.

مسأله ٧- اقوى حرمتِ گرفتن دماغ است از بوى بد، لكن فرار كردن از بوى بد به تند رفتن عيب ندارد.

مسأله ٨- خريد و فروش عطريات اشكال ندارد، لكن نبايد آنها را براى امتحان بو كند يا استعمال كند.