مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٤ - الف) رَمْى جمره عقبه

به وجه صحيح نينداخته باشد اگر چه در سالهاى قبل.

مسأله ٤- شرط است كه مباح باشد، پس با سنگ غصبى يا آنچه كه ديگرى براى خودش حيازت كرده كافى نيست.

مسأله ٥- وقت انداختن سنگ از طلوع آفتاب روز عيد است تا غروب آن، و اگر فراموش كرد تا روز سيزدهم مى‌تواند به جا آورد، و اگر تا آن وقت متذكر نشد احتياطاً در سال ديگر خودش يا نايبش بيندازد.

مسأله ٦- واجب است در انداختن سنگها چند امر:

اول: نيت، با قصد خالص بدون ريا و نمايش دادن عمل به غير كه موجب بطلان مى‌شود؛

دوم: آنكه آنها را بيندازد، پس اگر برود نزديك و با دست بگذارد به جمره، كافى نيست؛

سوم: آنكه به انداختن، به جمره برسد؛ پس اگر سنگ را انداخت و سنگ ديگران به آن خورد و به واسطه آن يا كمك آن به جمره رسيد، كافى نيست، لكن اگر سنگ به جايى بخورد و كمانه كند و به جمره برسد، كافى است ظاهراً؛

چهارم: عدد سنگ‌ريزه‌ها بايد هفت باشد؛

پنجم: بايد بتدريج يكى يكى عقبِ هم بيندازد و در اين صورت اگر با هم به جمره بخورد مانع ندارد؛ ولى اگر همه را يا چند عدد را با هم بيندازد كافى نيست اگر چه با هم به جمره نرسد و دنبال هم برسد.

مسأله ١- اگر شك كند كه سنگ را ديگرى استعمال كرده يا نه، جايز است به آن بيندازد.

مسأله ٢- اگر سنگى را كه در حرم است احتمال بدهد از خارج‌