مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧١ - مسائل متفرقه هَدْى

٢٣- س- اگر كسى مؤمن بودن ذابح را قبل از ذبح احراز كرد و بعداً معلوم شد خلاف بوده است، آيا آن قربانى كفايت مى‌كند؟

ج- كفايت نمى‌كند.

٢٤- س- اگر قربانى از وجه غير مُخَمَّس باشد چه صورت دارد؟

ج- كفايت نمى‌كند.

٢٥- س- در صورت عدم وجود گوسفند سالم، آيا مى‌توان گوسفند مَرضوض الخَصيتين (گوسفندى كه تخمهاى آن را كوبيده‌اند) را ذبح نمود؟

ج- اگر غير خَصى و مرضوض يافت نشود، ذبح خصى و مرضوض كافى است.

٢٦- س- شخصى به اعتماد نايب خود در رَمْى، ذبح كرده و حَلْقْ نموده است، بعد معلوم شده كه نايب از جانب او رَمْى ننموده است، آيا ذبح و حَلْق او صحيح است؟

ج- كفايت مى‌كند.

٢٧- س- شخصى در قربانى كسى را نايب خود كرد، و پس از آن به ديگرى نيابت داد، ولى شخص اول ذبح نمود، آيا صحيح است؟

ج- اگر اولى را از وكالت عزل نكرده كافى است، و مجرد نيابت دادن به دومى، عزل اولى از نيابت نيست.

٢٨- س- شخصى با جهل به اشتراط مؤمن بودن ذابح، قربانى خود را به ديگرى واگذار كرده كه ذبح نمايد، بعد از ذبح متوجه مسأله شده است، وظيفه او چيست؟

ج- اگر مؤمن بودن ذابح معلوم نيست، بايد دو مرتبه قربانى كند.