مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٧٦ - ج) تقصير

دوم: كسى كه سال اول حج او باشد كه بايد سر بتراشد به احتياط واجب.

سوم: كسى كه موى سر خود را به عسل يا «صمغ» يا نحو آن براى رفع شپش و نحو آن چسبانيده باشد بايد سر بتراشد به احتياط واجب.

چهارم: كسى كه موى خود را جمع كرده و گره زده و درهم پيچيده و بافته است، بايد سر بتراشد به احتياط واجب.

پنجم: خنثاى مشكل اگر از اين سه دسته اخير نباشد بايد تقصير كند و سر نتراشد.

مسأله ٢- اگر خنثاى مشكل از اين سه طايفه باشد، واجب است هم تقصير كند و هم سر بتراشد احتياطاً.

مسأله ٣- احتياط آن است كه كسى كه سر را مى‌تراشد تمامش را بتراشد.

مسأله ٤- در تقصير كفايت مى‌كند مقدار كمى از موى سر يا ريش يا شارب را چيدن به هر نحو و با هر آلت كه باشد و يا ناخن گرفتن، و بهتر است كه هم مقدارى از مو بگيرد و هم ناخن را بگيرد.

مسأله ٥- سر تراشيدن و تقصير چون از عبادات است بايد با نيت خالص از ريا و براى اطاعت خداوند باشد و بدون آن صحيح نيست، و آنچه بايد به آن حلال شود، حلال نمى‌شود.

مسأله ٦- جايز است سر را خود انسان بتراشد يا به سلمانى بدهد، و همچنين در تقصير، و بايد خودش نيت كند، و بهتر آن است كه سلمانى هم نيت كند.

مسأله ٧- كسانى كه سر تراشيدن بر آنها متعين است، مثل اشخاصى‌