مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٦ - فصل سوم وقوف به مشعر الحرام

مسأله ٥- واجب است از طلوع صبح تا كمى قبل از طلوع آفتاب (به طورى كه در مسأله پيش گفته شد) در مشعر بمانند، لكن تمام آن ركن نيست بلكه ركن، وقوف كمى از بين الطلوعين است، اگر چه به قدر يك دقيقه باشد؛ پس اگر كسى وقوف بين الطلوعين را يكسره ترك كند به تفصيلى كه مى‌آيد، حج او باطل خواهد شد.

مسأله ٦- جايز است براى كسانى كه عذرى دارند قدرى كه شب در مشعر توقف كردند، كوچ كنند به منى‌ مثل زنها و بچه‌ها و بيماران و پيرمردان و اشخاص ضعيف و اشخاصى كه براى پرستارى يا راهنمايى آنها لازم است همراه باشند، و احتياط واجب آن است كه پيش از نصف شب حركت نكنند؛ بنا بر اين براى اين اشخاص وقوف بين الطلوعين لازم نيست، و احتياط مستحب آن است كه اگر توقف مشكل نباشد، تخلف نكنند.

مسأله ٧- كسى كه شب يا بعض آن را در مشعر بوده است، اگر قبل از طلوع صبح عمداً و بدون عذر از مشعر بيرون رود و تا طلوع آفتاب برنگردد، در صورتى كه وقوف عرفه از او فوت نشده است، بنا بر مشهور حج او صحيح است، و بايد يك گوسفند كفاره بدهد، لكن احتياط بر خلاف آن است؛ يعنى بعد از اتمام حج لازم است در سال ديگر حجش را اعاده كند، و اين احتياط ترك نشود.

مسأله ٨- كسى كه درك نكند وقوف بين الطلوعين را يا وقوف شب را در صورتى كه صاحب عذر باشد، اگر مقدارى از طلوع آفتاب تا ظهر در مشعر توقف كند، اگر چه كم باشد حج او صحيح است.

مسأله ٩- از آنچه گذشت معلوم شد كه براى وقوف به مشعر سه وقت‌