مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٦ - واجبات طواف
است احتياط واجب آن است كه طواف را تمام كند و اعاده كند.
مسأله ١٥- در تمام صورتهايى كه در شك گفته شد كه بنا بر طهارت بگذارد يا طوافش صحيح است، بهتر آن است كه تجديد وضو كند و رجائاً غسل به جا آورد، چون ممكن است كه بعد معلوم شود وضو يا غسل نداشته و اشكال پيدا مىشود.
مسأله ١٦- اگر در اثناى طواف شك كند كه غسل كرده است از جنابت يا حيض يا نفاس يا نه، بايد فوراً از مسجد الحرام بيرون برود، پس اگر شوط چهارم را تمام كرده بود و شك كرده، بعد از غسل برگردد و تتمه را به جا آورد، و الّا بعد از غسل اعاده كند طواف را، و احتياط آن است كه در صورت اول نيز اعاده كند.
مسأله ١٧- اگر آب و چيزى كه به آن جايز است تيمم كند، موجود نباشد، حكم آن حكم غير متمكن از طواف است، پس با مأيوس بودن از پيدا شدن يكى از آن دو، بايد نايب بگيرد، و احتياط وجوبى آن است كه اگر جنب و حائض و نفساء نيست خودش نيز طواف كند، و چون مستحاضه بدون به جا آوردن غسلهايى كه بر او لازم است مىتواند وارد مسجد الحرام شود و طواف كند، بنا بر اين به احتياطى كه در غير جنب و حائض و نفساء شد بايد عمل كند، گرچه دخول مسجد الحرام نيز براى او خلاف احتياط استحبابى است.
سوم: طهارت بدن و لباس است از نجاست.
و در آن چند مسأله است:
مسأله ١- احتياط واجب آن است كه از نجاساتى كه در نماز عفو شده مثل خونِ كمتر از درهم و جامهاى كه با آن نتوان نماز خواند، مثل عرقچين