مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٨ - حكم محصور و مصدود

دستورى كه گفته شد از احرام خارج شد، اگر حج بر او مستقر شده بود يا آنكه در سال ديگر مستطيع است و حج واجب را به جا نياورده، بايد بعد از رفع منع دوباره به حج برود و اعمالى كه نموده كافى از حَجة الاسلام نيست.

مسأله ١١- كسى كه مصدود است اگر اميد برطرف شدن مانع را داشته باشد، بلكه گمان آن را هم داشته باشد مى‌تواند به دستورى كه گفته شد از احرام خارج شود.

مسأله ١٢- كسى كه احرام عمره بست و به واسطه مرض نتوانست برود به مكه، اگر بخواهد مُحلّ شود بايد هَدْى كند، و به احتياط واجب هَدْى يا پول آن را بفرستد به وسيله امينى به مكه و با او قرارداد كند كه در چه روز و چه ساعتى آن را در مكه ذبح كند و وقتى كه روز و ساعت موعود رسيد تقصير كند، پس از آن هر چه بر او حرام شده بود حلال مى‌شود مگر زن، و احتياط آن است كه در ذبح، قصد تحليل منوبٌ عنه كند.

مسأله ١٣- كسى كه احرام حج بست و به واسطه مرض نتوانست برود براى عرفات و مشعر بايد هَدْى كند، و به احتياط واجب هَدْى يا پول آن را بايد بفرستد به منى‌ كه در آنجا ذبح كنند، و مواعده كنند كه روز عيد ذبح شود و در آن وقت تقصير كند، پس هر چه بر او حرام شده بود حلال مى‌شود مگر زن.

مسأله ١٤- كسى كه حج واجب به عهده او است و به واسطه مرض محصور شد، زن بر او حلال نمى‌شود مگر آنكه خودش بيايد و اعمال حج را به جا بياورد و طواف نساء بكند؛ ولى اگر عاجز شد از آمدن، بعيد