مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٦ - واجبات طواف

بعد از تمام شدن، قصد به جا آوردن طواف ديگر براى او حادث شد و به دنبال طواف اول، زياده را آورد، اقوى صحت طواف اول است، و احوط اعاده است.

مسأله ١٤- اگر سهواً زياد كند بر هفت دور، پس اگر كمتر از يك دور است قطع كند آن را و طوافش صحيح است، و اگر يك دور يا زيادتر است احوط آن است كه هفت دور ديگر را تمام كند به قصد قربت بدون تعيين مستحب يا واجب و دو ركعت نماز قبل از سعى و دو ركعت بعد از سعى بخواند، و دو ركعت اول را براى فريضه قرار دهد بدون آنكه تعيين كند براى طواف اول يا طواف دوم است.

مسأله ١٥- جايز است قطع طواف نافله را بدون عذر و اقوى كراهت قطع طواف واجب است بدون عذر و به مجرد خواهش نفس، و احوط قطع نكردن آن است؛ به اين معنى كه قطع نكند به طورى كه ترك بقيه را كند تا موالاتِ عرفيه به هم بخورد.

مسأله ١٦- اگر بدون عذر طواف را قطع كرد، احوط آن است كه اگر چهار دور به جا آورده باشد، طواف را تمام كند و بعد اعاده كند، و اين در صورتى است كه منافى به جا آورده باشد، حتى مثل زياد فاصله دادن كه موالات عرفيه به هم بخورد.

مسأله ١٧- اگر طواف را قطع كند و منافى به جا نياورده باشد، اگر برگردد و تمام كند، طوافش صحيح است.

مسأله ١٨- اگر در بين طواف عذرى براى اتمام آن پيدا شد، مثل مرض يا حيض يا حدث بى‌اختيار، پس اگر بعد از تمام شدن چهار دور بوده بعد از رفع عذر برگردد و از همان جا تمام كند، و اگر قبل از آن بوده‌