مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٤٥ - واجبات طواف

يك دور از روى عمد، واجب است آن را اتمام كند، و اگر نكند حكمش حكم كسى است كه طواف را عمداً ترك كرده- كه در مسائل فصل چهارم گذشت- به احتياط واجب، و حكم جاهل به مسأله حكم عالم است.

مسأله ٧- اگر بعد از كم كردن از طواف كارهاى بسيارى كند كه موالات فوت شود، حكمش حكم قطع طواف است كه مى‌آيد.

مسأله ٨- اگر سهواً از طواف كم كند، پس اگر تجاوز از نصف كرده باشد، اقوى آن است كه از همان جا تمام كند طواف را در صورتى كه فعل كثير نكرده باشد، و الّا احتياط واجب اتمام و اعاده است.

مسأله ٩- اگر سهواً كم كرده و تجاوز از نصف نكرده، طواف را اعاده نمايد، لكن سزاوار نيست ترك احتياط در همه موارد سهو، به تمام كردن طواف ناقص و اعاده كردن.

مسأله ١٠- اگر متذكر نشود كه ناقص كرده است طواف را مگر بعد از مراجعت به وطن خود، احتياط آن است كه خودش برگردد و اگر نتوانست يا مشكل بود مراجعت، نايب بگيرد.

مسأله ١١- در طواف واجب، قِران جايز نيست؛ يعنى جايز نيست طواف واجب را با طواف ديگر دنبال هم آورد بدون آنكه بين دو طواف، نماز طواف فاصله شود، و در طواف مستحب مكروه است.

مسأله ١٢- اگر زياد كند دورى را يا كمتر يا بيشتر از دور بر طواف، و قصدش آن باشد كه زياده را جزء طواف ديگر قرار دهد، داخل در قِران ميان دو طواف است كه حرام است.

مسأله ١٣- در فرض سابق اگر از اول قصد داشته يا در اثناى طواف قصد كرده باشد، احتياط واجب آن است كه طواف اول را اعاده كند، و اگر