مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٩ - ب) ذبح
هشتم: بايد در اصل خلقت بىدُم نباشد به احتياط واجب، و اگر گوش يا شاخ در خلقت اصلى نداشته باشد بعيد نيست كفايت، اگر چه خلاف احتياط است؛
نهم: در اصل خلقت بىبيضه نباشد.
و در اينجا چند مسأله است:
مسأله ١- اگر غير از خصى يافت نشود بعيد نيست كفايت ذبح خصى، گر چه احتياط در جمع بين آن و سالم است در ماه ذى الحجه همان سال، و اگر نشد سال ديگر، يا جمع بين ناقص و روزه.
مسأله ٢- گاوميش در ذبح واجب، كافى است لكن گفتهاند كراهت دارد.
مسأله ٣- اگر حيوان، شاخ خارجش شكسته يا بريده باشد اشكال ندارد؛ و شاخ خارج، شاخ سخت سياهى است كه به منزله غلاف است از براى شاخ داخل كه آن شاخ سفيد است.
مسأله ٤- شكاف داشتن گوش و سوراخ بودن آن مانع ندارد، و احتياط آن است كه چنين نباشد.
مسأله ٥- بايد ذبح را بعد از رَمْى جمره عقبه بكند به احتياط واجب.
مسأله ٦- يك گوسفند كمتر چيزى است كه كافى است براى ذبح، لكن هر چه بيشتر ذبح كند افضل است و در روايت است كه رسول خدا- صلى اللَّه عليه و آله- صد شتر همراه آوردند، سى و چهار تاى آنها را براى حضرت امير المؤمنين- عليه السلام- نحر كردند و شصت و شش تاى آنها را براى خودشان.
مسأله ٧- اگر هَدْى يافت نشود قيمت آن را پيش شخص امينى