مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٨ - ب) ذبح

اختيار، بلكه در حال ضرورت نيز محل اشكال است، و احتياط واجب جمع بين شركت در ذبح و روزه است كه ذكر مى‌شود.

مسأله ٣- ساير حيوانات غير از سه حيوان مذكور كافى نيست.

مسأله ٤- در هَدْى چند چيز معتبر است و بايد مراعات شود:

اول: آنكه اگر شتر باشد سن آن كمتر از پنج سال نباشد و داخل در شش سال شده باشد، و اگر گاو است بنا بر احتياط واجب كمتر از دو سال نباشد و داخل در سه سال شده باشد، و همچنين در بُز كمتر از سن گاو نباشد، و در ميش به احتياط واجب كمتر از يك سال نباشد و داخل در سال دوم شده باشد؛

دوم: بايد صحيح باشد، پس حيوان مريض كافى نيست، حتى مثل كچلى بنا بر احتياط؛

سوم: بايد خيلى پير نباشد؛

چهارم: بايد تام الاجزاء باشد، و ناقص كافى نيست؛ پس اگر واضح باشد كورى يا لنگى آن بنا بر اقوى كافى نيست، و اگر واضح نباشد به احتياط واجب كافى نيست و احتياط واجب آن است كه چشمش سفيد نشده باشد و بايد گوش‌بريده و دم‌بريده و شاخ داخل آن شكسته يا بريده نباشد؛

پنجم: بايد لاغر نباشد، و اگر در گُرده او پيه باشد كافى است، و احتياط آن است كه آن را در عرف لاغر نگويند؛

ششم: بايد «خصى» نباشد؛ يعنى بايد خصْيَتَيْن آن را بيرون نياورده باشند؛

هفتم: بايد بيضه آن را نكوبيده باشند به احتياط واجب؛