مناسك حج - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٥٦ - مستحبات رَمْى جمرات

نه، بنا بر صحت بگذارد؛ بلى اگر در رسيدن سنگ آخرى به محل شك كند بايد اعاده كند، ولى اگر رسيدن را دانست و احتمال داد كه با پا انداخته باشد يا سنگ مستعمل انداخته باشد، اعتنا نكند.

مسأله ١٢- ظن به رسيدن سنگ و عدد آن اعتبار ندارد.

مسأله ١٣- در انداختن سنگها شرط نيست طهارت از حدث يا خبث، و در خود سنگها نيز طهارت شرط نيست.

مسأله ١٤- از بچه‌ها و مريضها و كسانى كه نمى‌توانند به واسطه عذرى- مثل اغما- خودشان رَمْى كنند، كسى ديگر نيابت كند.

مسأله ١٥- مستحب است، بلكه موافق احتياط است كه اگر بشود، مريض را حمل كنند و ببرند نزد جمره و در حضور او سنگ بيندازند.

أله ١٦- اگر مريض خوب شد و بيهوش به هوش آمد بعد از آنكه نايب سنگها را انداخت لازم نيست خودش اعاده كند، و اگر در بين سنگ انداختن خوب شد يا به هوش آمد بايد خودش از سر، سنگ بيندازد، و كفايت كردن به مقدارى كه نايب عمل كرده مشكل است.

مسأله ١٧- كسانى كه عذر دارند از اينكه روز رَمْى كنند، مى‌توانند شب عمل كنند، هر وقت شب كه باشد.

مستحبات رَمْى جمرات‌

در رَمْى جمرات چند چيز مستحب است:

١. با طهارت بودن در حال رَمْى؛

٢. هنگامى كه سنگها را در دست گرفته و آماده رَمْى است اين دعا را