صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٩٤ - فعاليت براى نجات بشر از ظلمتها
افكار فاسد خودش. همه چيز هم از خود آدم است؛ هيچ چيزى تهيه نشده است براى ما كه از سابق تهيه كرده باشند كه ما را بخواهند عذاب بدهند، همه آنها چيزهايى است كه ما خودمان تهيه مىكنيم. هر عملى كه ما در اينجا انجام مىدهيم يك صورت برزخى دارد و يك صورت ملكوتى دارد و ما به او مىرسيم؛ عمل خوب همين طور است و عمل بد هم همين طور است. بنا بر اين، آنهايى كه، انبيا و اوليايى كه راهها را مىدانستند، عواقب را مىدانستند، براى بشر غصه مىخوردند و جانفشانى مىكردند كه مردم را نجات بدهند.
فعاليت براى نجات بشر از ظلمتها
يك جانفشانى است و فعاليتى است كه مىخواهد خودش برسد به نوايى، مردم را وادار مىكند به شيطنت، جوانها را وادار مىكند به اينكه خودشان را به كشتن بدهند تا بعد بيايد او زمام امور را به دست بگيرد؛ اين يك طور است. يك طور هم اين هست كه همه چيزش را فداى بشر مىكند براى تهذيب بشر؛ انبيا اين طورند. انبيا يك روزشان براى خودشان صرف نشده است، يك ساعتشان توجه به خودشان نبوده، همه توجه به اين بوده است كه اين مريضها را، اينهايى كه دارند خودشان را به چاه مىاندازند، اينهايى كه دارند خودشان را به عاقبتهاى بسيار بد مىاندازند، اينها را نجات بدهند. ما هم بايد آن قدرى كه در توانمان است- البته ما كوچكتريم از اينكه بگوييم كه انبيا اين مىكردند ما مىخواهيم بكنيم- آن قدرى كه در توانمان هست براى نجات ملتها، براى نجات ملت خودمان و براى نجات ملتهاى ديگر از اين ظلمتهايى كه برايشان پيش آمده است، از اين گرفتاريهايى كه برايشان پيش آمده است، ما بايد فعاليت بكنيم و اين اشخاصى كه در خلاف واقع شدند و خودشان ملتفت نيستند، خصوصاً، اين جوانهاى تازهرس، اين جوانها، اين دخترها، اين پسرها كه اين بىانصافها، اينها را به خط اعوجاجى كشاندند، انحرافى كشاندند اينها را، ما جدّيت بايد بكنيم به اينكه ان شاء اللَّه، تربيت بشوند اينها. هر كس صحبت مىكند صحبت بكند كه اينها را به راه راست برگرداند، تربيت كند. آنهايى كه در حبس هستند تربيت بشوند ان شاء اللَّه و آن راهى كه انبيا داشتند همين بود كه تربيت