نمى‌شود گفت كه شوروى شصت و چند سال است كه انقلاب كرده است [مشكلى ندارد] مع ذلك، الآن خواربارشان نيست، همين صفهايى كه اينجا مى‌بينيد آنجا هم هست، خواربار آنها محتاج به امريكاست، مع ذلك، اختلافات داخلى زياد است، با سرنيزه جلويش را گرفتند. اگر يك روز سرنيزه را بردارد كرملين، مى‌فهمد كه آن وقت خود شوروى چه خبر است؛ همه با شوروى مخالفند. اما اينجا الآن همه با هم موافق، همه دوست، هيچ سرنيزه‌اى توى كار نيست. هيچ دعوايى نيست، همه با هم دوست هستند، همه با هم رفيقند. البته گِله هم هست، اما گله برادرانه هست، گله‌هايى است كه قابل حل است. و يك انقلاب به اين بزرگى، من گمان نكنم هيچ انقلابى به اين بزرگى باشد كه با عده كم و با نداشت هيچ چيز بر يك همچون قدرتى كه همه چيز داشت و همه با او موافق بودند غلبه كند و بطور شايسته پيش ببرد. ايران، قدرتها را كنار گذاشت و هيچ قدرتى در ايران دخالت ندارد و همه همّ و غم آنها همين است كه چرا بايد دخالت نداشته باشيم و ان شاء اللَّه، تا آخر هم نخواهند داشت. و من نصيحتم به اين شيخ‌نشينها و اين اطراف خليج اين است كه اينها توجه به مسائل بكنند. گمان نكنند كه اينها با هم وقتى مجتمع شدند يك چيزى مى‌شوند. نه، شماها با هم كه مجتمع بشويد همه‌تان به اندازه يك لقمه محمد رضا نبوديد و ما محمد رضا را مغلوبش كرديم، اما ميل داريم كه با شما دوست باشيم، رفيق باشيم، برادر باشيم، همه با هم باشيم. همه ما به خلاف آنهايى كه مخالف اسلامند باشيم، «يد واحده بر ما سِوا» [١] باشيم، نه اينكه خودمان توى خودمان هى دعوا بيندازيم، دعوا بكنيم.

در هر صورت من راجع به آقايان، هم خيلى ملتمس دعا هستم و هم مردم را دعوت كنيد به اتحاد، دعوت كنيد به بستگى به هم، همبستگى به هم. اگر يك اختلافى دارند حل كنيد شما آقايان. ممكن است حالا در هر جايى اختلافات كوچكى هست، آقايان ائمه جماعت و جمعه بايد حل بكنند مسائل مردم را، بايد بروند با مردم تفاهم كنند، با هم‌

[١] اشاره به حديث نبوى، بحار الأنوار، ج ٢٨، ص ١٠٤: «يكدست در مقابل بيگانگان».