انف همه اينها، ايران با ثبات‌ترين ممالك است الآن و اين انفجارات و اين طور چيزها دليل بر ثباتش است. اگر متزلزل بود، اين كارها نمى‌شد؛ همان مى‌گذاشتند به تزلزل خودش از بين برود. آنها طرحشان اين بود كه بگذاريد خودشان، خودشان را از بين ببرند. ديدند نمى‌شود، حالا ايستاده‌اند كه انفجار پيدا كند.

هيچ مملكتى با انفجار از بين نمى‌رود و هيچ مملكتى با ترور از بين نمى‌رود. تمام ترورها را روى هم وقتى كه بگذارند تا آخر هم وقتى بشود، به اندازه ١٧ شهريور، ما شهيد نمى‌دهيم و مردم ١٧ شهريور شهيد دادند و آن طور شهيد دادند، آن طور فداكارى كردند و ابداً تزلزلى در ايران حاصل نشد و پيش رفتند و آن وقت، در آن حالى كه آنها داشتند سركوب مى‌شدند، به پيش رفتند و شاه را از بين بردند و همه آنهايى [را] كه در اينجا منفعت داشتند، منافعشان را قطع كردند.

حالا كه بحمد اللَّه، ديگر ما يك مقابلى نداريم. چهار تا دزد كه مقابل نمى‌شود؛ اين دزدها هميشه بودند. هميشه ايران اين طور مسائل را داشته، منتها هر كسى از ما از بعضى جاهايش اطلاع داشت؛ مثلًا، ما مى‌ديديم كه در همان طرفهاى ما، دزدها مى‌ريزند يك ده را غارت مى‌كنند. در زمان همان سلطنت سابق- آن رژيم قبل از اين رژيم- مى‌ريختند يك عده را غارت مى‌كردند، مى‌ريختند مردم را مى‌كشتند. در همه جاى ايران، اين شلوغيها بود، منتها آن وقت وسايل نبود كه همه جمع بشود توى روزنامه نوشته بشود؛ يا اخيراً نمى‌گذاشتند در روزنامه‌ها چيزى بنويسند يا آن وقت روزنامه‌اى نبود تا بنويسد.

مى‌آمدند، غارت مى‌كردند، مردم را مى‌كشتند، چه مى‌كردند دزدهاى سر گردنه. آن وقت از يك گردنه‌اى اگر مردم مى‌خواستند رد بشوند، نمى‌توانستند رد بشوند.

مع ذلك، ايران سر جاى خودش بود. الآن ما نه دزد سر گردنه اين قدرها داريم و نه اين قدرها كشتارى در كار هست و اين قدرها غارتگرى در كار هست. و اينها نيست.

در هر صورت ما نمى‌ترسيم از اينكه به ما بگويند چه شد. و ما بحمد اللَّه در داخلمان، وقتى كه ملاحظه مى‌كنيم، [مشكل نداريم‌]. خوب، بيايند اشخاصى هم كه در خارج هستند و خيال مى‌كنند يك همچو مسائلى هست، بيايند ببينند و مطالعه كنند ايران را؛