وزارت كشور از وزارتخانه‌هاى بسيار وسيع است و بحمد اللَّه در رأسش هم آقاى مهدوى‌ [١] واقع شدند كه خوب ما از سابق ايشان را ارادت داشتيم و حالا هم ارادت داريم و بعدها هم ارادت خواهيم داشت به ايشان. و ايشان هم بايد يك قدرى با فعاليت ديگرى و زيادترى و الآن ديگر كسى نيست كه شما عذر بياوريد كه من مى‌خواستم بكنم و فلانى نگذاشت. سابق عذر مى‌آوردند كه ما وزير خارجه نتوانستيم درست كنيم و واقعاً هم اين هم يكى از مصيبتها بود كه خوب تا آخر وزارت خارجه درست نشد و ساير كارها هم هى كارشكنى مى‌شد.

الآن اين مسائل بحمد اللَّه نيست. اختيار دست خود شماهاست و شماها بايد براى اين ملت خدمت كنيد و خودتان را خدمتگزار مردم بدانيد. اگر در ذهنتان بياوريد كه من وزيرم و بايد مردم از من [اطاعت‌] بكنند بدانيد اصلاح نشديد. در ذهنتان حتى خلجان بكند، آقاى رئيس جمهور در ذهنش خلجان بكند كه من شخص اول مملكت هستم و چه و كذا، اين اصلاح نشده است. خلجانش هم از شيطان است. اين خلجانش هم، او عمل نمى‌كند اما در ذهنش اين خلجان را هم بيرون كند. و همين طور هر يك شماها خدمتگزار اين مملكت هستيد، خدمتگزار اين ملت هستيد و براى اين ملت هم شكرانه اينكه اين دست تعدى متعديها قطع شد و رژيم منحوس شاهنشاهى كه از اول غلط بوده از بين رفت و مملكت دست شماها افتاد كه از خود مردم هستيد و با خود مردم هستيد، مهم اين است كه در مقام عمل هم وزارتخانه‌ها را درست تصفيه كنيد. ببينيد افرادى كه واقعاً مى‌خواهند نگذارند كارها انجام بگيرد، مى‌خواهند مردم را ناراضى كنند- هستند البته اشخاصى كه بنايشان بر اين است كه ناراضى كنند- اينها را بايد تصفيه بكنيد و بخواهيد هم كه در هر عملى رضايت همه مردم را به دست بياوريد اين امكان ندارد.

بالاخره در هر عملى اگر تصفيه باشد، يك دسته تصفيه شده مخالف مى‌شوند، يك دسته رفقاى تصفيه شده مخالف مى‌شوند، شما همان نظرتان به اين باشد كه تكليف‌

[١] آقاى محمد رضا مهدوى كنى، وزير كشور كابينه شهيد باهنر.