پير، همه نظر مى‌دهند، اين طور نيست كه بى‌تفاوت باشند. اگر هر يك ما تخطى كنيم از آن خواستى كه ملت دارد و آن خواستش اسلام است و احكام اسلام، اگر هر يك از ما تخطى كنيم علاوه بر آنكه در محضر خداى تبارك و تعالى در آن روزى كه همه وارد مى‌شوند و حساب است در كار، جوابى نداريم، همين مردم هم در همين جا به حساب مى‌رسند. اينها نمى‌گذارند كه- آنجا حسابش على حده [است‌]- همين مردم در همين جا، شمايى كه الآن به مقام رياست جمهور رسيديد اگر فردا- خداى نخواسته- تخطى كنيد از آن راهى كه راه ملت است و راهى كه اسلام پيش پاى همه ما گذاشته است، همين سيزده ميليون و زيادتر كه به شما رأى دادند و اعتماد به شما كردند بر مى‌گردند. آنجا هم حسابش، بدتر است. اينجا وقتى برمى‌گشتند خوب، شما مى‌رويد منزلتان مى‌نشينيد، اما آنجا كار مشكل است، بايد شما حساب آنجا را بكنيد. چنانچه ما نفوسمان اين قدر به دنيا متوجه است و منكوس هستيم و استقامت نداريم، اگر ما اين طور باشيم و خودمان را دنبال اصلاحش نباشيم، اين اخلاد الى الارض و توجه به ارض و رو كردن به مرتبه پايين و پشت كردن به معانى و معنويات اثرش اين است كه انسان در آن عالم، يك حيوان اين طور منكوس. همان طورى كه اينجا كرده است نقشه‌اش آنجاست، تمام چيزهايى كه در اينجا واقع مى‌شود يك صورتى در آنجا دارد. انسان مستقيم القامه اگر تمام يك توجهش به طبيعت شد، اين استقامت قامتش را در آن طرف از دست مى‌دهد، مثل يك حيواناتى كه سرشان رو به زمين است و تمام عذابهايى كه در آن عالم است از خود ماست.

خداوند تبارك و تعالى مهيا نكرده يك چيزى را كه ماوراى خود ما به ما بدهند، همه اينها آنى است كه ما خودمان به دست خودمان تهيه مى‌كنيم و به آن مى‌رسيم، اعمال ماست رد به ما مى‌شود. شايد چندين آيه در قرآن كريم به اين معنا اشاره بفرمايد كه اينها اعمال خودتان است، از خارج به شما هيچ چى نرسيده است.

در روايات معراج هم هست كه پيغمبر اكرم ديدند بعضى از ملائكه‌اى كه در آنجا هستند دارند يك كارهايى را انجام مى‌دهند. درختهايى را مى‌كارند، چه مى‌كنند، گاهى‌