اينهاست و باز كشف نشده است، حتماً بدانيد كه بيش از اين معانى است، اينها هم در مقابل عظمت خالق ناچيزند، ما بايد چقدر ضعيف باشيم كه در اين ذره‌اى كه خودش و آن منظومه‌اى كه اين يكى از ستاره‌هاى كوچكش است، اصلًا به حساب نمى‌آيد و اگر گم بشود نمى‌تواند پيدايش بكنند در اين غائله بزرگ عالم. ما چه قدر از اين سياره در اختيارمان هست؟ يك ايران، ايران يك قطعه كوچكى است در مقابل اين سياره، و حكومت ايران هم يك حكومت ناچيز كوچكى است در اين سياره و سياره ما هم يك چيز كوچكى است در مقابل منظومه شمسى و منظومه شمسى ما هم يك چيز بسيار كوچكى است در مقابل منظومه‌هاى ديگر و همه آنها از خداست و خالق او خداست. ما اگر بندگى خدا را بپذيريم و قلب ما منور بشود به نور بندگى خدا و عبوديت، اين امر ناچيزى كه به حساب در عالم نمى‌آيد، در ما تأثير نبايد بكند. شما [١] ديروز نخست وزير بوديد و پريروز وزير بوديد و قبل از او معلم بوديد و قبل از او هم يك شاگردى بوديد و بعد از اين هم معلوم نيست كى از اينجا برويد. ممكن است- خداى نخواسته- همين حالا كه بيرون رفتيد و يا همين حالا يك بمبى اينجا باز منفجر بشود و فاتحه همه را بخواند وقتى مطلب اين است چرا بايد انسان قبل از رياست جمهور و بعدش فرق بكند؟ مگر رياست جمهور چه هست؟ كسى كه دلش به نور توحيد روشن است مگر عالم چه هست؟ همه عالم چه هست؟ همه عالم در مقابل عظمت خداى تبارك و تعالى چيزى نيست. تمام اين عالم مادى در مقابل عالمهاى معنوى كه هست قدر محسوسى ندارد. آن وقت ما براى يك كدخداى ده يا يك كدخداى شهر، يا كدخداى يك كشور خيال بكنيم كه خير، ما الآن يك چيزى هستيم و ديگران به نظرمان كوچك بيايند و خودمان را بزرگ. اگر شما ملاحظه كرديد در نفس خودتان كه غير از خدا از او كسى اطلاع ندارد و خودتان هم تا يك حدودى اطلاع داريد، اگر ديديد كه اين مقامى كه خداى تبارك و تعالى، مردم را دلشان را متوجه كرده است به شما و به شما رأى داده‌اند، اين مقام شما را

[١] شهيد محمد على رجايى.