و بفهميم كه آنچه كه آنها بر آن اصرار دارند همانى است كه براى مسلمين و براى بشر بد است. ما از گفتار و كردار آنها بايد كشف كنيم كه آنها چه مى‌خواهند و ما بايد چه بكنيم. شما اگر ملاحظه بفرماييد در اين قرون آخر كه تمام بشر مثل يك عائله شده‌اند و به واسطه ارتباطات زيادى كه بين همه بشر حاصل شده است در اين قرنهاى آخر، آنهايى كه مى‌خواهند ممالك دنيا را قبضه كنند و ذخاير همه را به غارت ببرند با چه اساس به اين امرى كه، نقشه‌اى كه كشيده‌اند، موفق مى‌شوند و آنها چه راههايى را انتخاب كرده‌اند. هر راهى را كه آنها انتخاب كرده‌اند، ما بايد راه مقابلش را انتخاب كنيم.

تلاش دشمن براى جدايى حوزه و دانشگاه‌

ما مى‌بينيم، در وقتى كه در ايران خودمان نظر مى‌كنيم مى‌بينيم كه كوششهاى زياد شده است براى تفرقه انداختن بين دو جناحى كه اگر آن دو جناح متحد بشوند كارهاى كشور اصلاح مى‌شود و آن جناح روحانى و جناح دانشگاهى است. چقدر كوشش كرده‌اند براى تفرقه بين اين دو جناح، بطورى كه در دانشگاه اسم روحانى را نمى‌شد بياورى و در فيضيه اسم دانشگاهى. اين در اثر تبليغات دامنه‌دارى بود كه كرده بودند و با آن تبليغات و بى‌توجهى ما، اين طور مسائل واقع شد و آن ضربه‌اى كه ما از اين افتراق خورديم از هيچ چيز نخورديم؛ يعنى، اساس تمام ضربه‌ها اين ضربه بود. دانشگاه اداره كشور را مى‌كرد، وقتى دانشگاه به تباهى كشيده شد، اداره كشور به تباهى كشيده شد. و ما ديديم آنچه كه در اين قرنهاى آخر واقع شد خصوصاً در اين پنجاه سال، از آن طرف با تبليغات وسيع بين برادرهاى اهل سنت و برادرهاى اهل تشيع كوشش كردند كه تفرقه ايجاد كنند. با همه وسايل كوشش كردند و اين دو جناح بزرگ را از هم جدا كردند، بطورى كه آن طايفه اين طايفه را حتى تكفير مى‌كردند و اين طايفه آن طايفه را، احزاب درست مى‌كردند در كشور. اين اختصاص به كشور ما ندارد، همه كشورها احزابى كه درست مى‌كردند دو طايفه را به جان هم مى‌انداختند. حزبها غافل بودند، رؤساى احزاب غافل بودند كه اينها دارند چه مى‌كنند. هر حزبى دشمن حزب ديگرى بود و هر قشرى‌