كه بوقهاى تبليغاتى همه بر خلاف واقع بوده است؛ گرچه ملتها اكثراً مى‌دانستند، لكن ممكن بود كه در بين آنها هم گروههايى باشند كه ندانند مسائل را، فهميدند كه ايران امروز از ديروز و از ديروزها قويتر و منسجم‌تر و بهتر از آن وقت است كه آن رژيم شيطانى يا رژيمهاى شيطانى سابق بر او بوده‌اند. امروز ايران يكپارچه تحرك است، يكپارچه فعاليت است، يكپارچه هواى عشق به شهادت و هواى عالَم غيب است. در رژيمهاى سابق، اسمى از اين مسائل نبود. اشخاصى كه در آن رژيمها تربيت شده بودند غايت حرفشان اين بود كه ملت بايد چه باشد و ملى گرايى به آن وضع بد و دست اجانب به همه جاى اين كشورها دراز شده بود و هر كس را به عنوان ملى گرايى مقابل ديگرى قرار داده بود. امروز ايران ثابت كرد كه ما با همه ملتهاى اسلامى و با همه مستضعفان جهانى، با همه آنها هستيم و خود را از آنها و آنها را از خود مى‌دانيم و با كسانى كه بخواهند تهاجم كنند يا به ايران يا به جاهاى ديگرى، ما با آنها در جنگ هستيم. ما همه ممالك اسلامى را از خود مى‌دانيم و خودمان را هم از ممالك اسلامى مى‌دانيم. ما مى‌خواهيم به امر خداى تبارك و تعالى، همه با هم مجتمع باشيم‌ [١] و همه «يد واحده» باشيم بر ضد مستكبرين جهان.

از امورى كه در اين جنگ، كه ما مكروه داشتيم، پيش آمد براى ما، اين بود كه به واسطه شجاعت سربازان دلير ما و شجاعت ملت بزرگ ما، كه توانست اين مطلب را تثبيت كند كه كسى نمى‌تواند به اين مملكت رخنه كند و كسى نمى‌تواند آسيب به اين كشور برساند. برادران عزيز من، آنچه كه مهم است براى همه ما و براى همه ملت ايران، اين است كه توجه به خداى تبارك و تعالى را ازش غفلت نكنند؛ توجه به اينكه ما براى خدا قيام كرديم، نهضت كرديم، انقلاب كرديم و براى خدا به پيش مى‌رويم.

الآن من گاهى كه وصيتنامه بعض از شهدا را مى‌بينم يا وضع جبهه‌ها را مى‌بينم يا شعارهايى كه در جبهه‌ها- همان شبى كه فردا احتمال دارد كه شهيد بشوند- مى‌بينم،

[١] اشاره است به آيه ١٠٣، سوره آل عمران.