آقا اسلام امروز آمده است در اينجا و مى‌خواهد پياده بشود و فرياد مى‌زند كه نصرت كنيد! نصرت اين است كه قاضى لازم داريم. حوزه‌هاى علميه بايد قاضى تهيه كند براى دادگاهها. ما بسيار قاضى لازم داريم، بايد تهيه بكنند. و اگر- خداى نخواسته- اينهايى كه در شغل قضاوت خواستند، الآن يكوقت اعمال غرضى بكنند، انحرافى داشته باشند، علاوه بر آنكه پيش خداى تبارك و تعالى مسئول هستند، پيش ملت هم مسئول هستند، پيش مردم هم مسئول هستند و دولت هم تعقيب خواهد كرد از آنها. ما بايد قاضى تحويل جامعه بدهيم، يعنى، حوزه‌هاى علميه بايد قاضى تهيه كنند، فقهايى كه از قضاوت، توجه به قضاوت دارند و در قضاوت رأى دارند، آنها را بايد تربيت كنند و آنها هم ديگران را تربيت كنند تا اينكه ان شاء اللَّه، قضيه قضاوت حل بشود. كار بسيار مشكلى است، لكن بايد بشود. البته كار مشكل است، لكن بايد بشود و اين «بايد» هم به عهده علماى بلاد و علماى حوزه‌هاست، بالخصوص.

ايرادهاى مغرضانه به جمهورى اسلامى‌

اگر ما برويم كنار و صحنه را رها كنيم كى مى‌تواند قضاوت را اداره كند؟ كى مى‌تواند قاضى درست كند؟ ما قضاوت لازم نداريم؟ دارند الآن مى‌گويند ما قضاوت شرعى مى‌خواهيم بكنيم؛ كى بايد اين كار را انجام بدهد؟ ما بنشينيم كنار و بگوييم كه بچه‌ها رفتند، دارند قضاوت مى‌كنند! خوب شما كه بزرگان هستيد بيايد درست كنيد. بچه‌ها هم نيستند، منتها به نظر شما مى‌آيد كه بچه‌ها هستند. نخير، بچه‌ها نيستند و قضاتى كه هستند از امثال شماها بهترند. لكن شماهايى كه نشسته‌ايد كنار و قلمها را به دست گرفته‌ايد و هى اشكال به جمهورى اسلامى مى‌كنيد، جمهورى اسلامى اشكالى در آن هست، يعنى اصل اساس جمهورى اسلامى را در آن اشكال داريد و مى‌گوييد رژيم شاهنشاهى خوب است؟! آدم اين قدر چشم و گوشش باز باشد و نبيند چيزى را و نفهمد چيزى را؟! آن همه جور و ستمى كه در زمان آنها بود و آن همه مفاسدى كه در زمان آنها بود و آن همه فحشايى كه و مراكز فحشايى كه بود و آن همه خَمرفروشى و امثال اينها كه بود، الآن ديگر هيچ چيز