زن و مسایل قضایی و سیاسی ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٦

زن و مسائل قضایی و سیاسی، ص: ٥٦

استثنائی دلیل نمی‌شود.

دو عامل توانستن و خواستن

اگر واقعا زن و مرد به طور مساوی می‌توانستند و می‌خواستند (توانستن و خواستن؛ یعنی آن توانستنی که در مرد بود در زن بود و آن خواستن و رغبت طبیعی که در مرد بود در زن می‌بود) امروز قطعا حداقل نیمی از پستهای سیاسی دنیا را زنها اداره کرده بودند. هرجا هم که کاری به زنان واگذار شده است کارهایی است که بیشتر جنبه تشریفاتی دارد. مثلا آیا در ایران این موضوع ثابت شده است که زن می‌تواند در سیاست مداخله کند؟ نه. صرف این که چهار تا زن وکیل مجلس شدند ـ که خود مردها هم نقش فعالی در آنجا ندارند و یک قیام و قعودهای الکی آنجا می‌کنند[١] ـ

دلیل نمی‌شود که بگوییم واقعا زن از عهده کاری برآمده است.

آن دستگاهی که واقعا مملکت را اداره می‌کند، مثلا سازمان امنیت، حالا هرجور اداره می‌کند، این الآن مورد تردید است که آیا زن می‌تواند آن را اداره کند یا نه. اگر مردها را بردارند و زنها را به جای آنها در سازمان امنیت بگذارند، همان کاری را که سازمان امنیتِ مرد می‌کند آیا زن قادر است بکند، یا تمایل دارد بکند؟ اولا در توانایی‌اش هست؟ و ثانیا اصلا آن میل و رغبت زن به این جور کار با این گونه شدت و خشونت و نظارت و مراقبت هست یا نیست؟ اگر روزی زنها کاری نظیر کار شهربانی کل کشور یا کار سازمان امنیت را اداره کردند، اگر سیای امریکا را زنها اداره کردند، اگر حزب کمونیست شوروی را زنها توانستند اداره کنند، معلوم می‌شود که در زن این توانایی هست. آن گونه که علما ذکر کرده‌اند این بیشتر به خواهش طبیعی خود زن مربوط است، یعنی

[١] . ]تاريخ اين مباحث اواخر سال ١٣٤٥ و اوايل ١٣٤٦ شمسی است.[