آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٥ - تفسیر سوره ملک (٣)

است: زمام همه کار خلقت به دست خداوند متعال است، به دست یک خدای علیم حکیم مدبّر است، علیمِ حکیمِ قادرِ توانای علیالاطلاق، و بنابراین در همه آنها حکمت و غایت و هدف نهفته است. بالخصوص مسأله مرگ و زندگی انسانها را مطرح فرمود که یک امر بیهوده و باطل و پوچی نیست:ا لَّذی خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیوةَ لِیبْلُوَکمْ ایکمْ احْسَنُ عَمَلًا. (چون اینها را قبلًا گفتهایم دیگر به تشریح نمیپردازیم، همینقدر عرض میکنیم که به آیات بعدی برسیم.) مسأله اینکه خلقت مرگ و زندگی برای آزمایش احسنالعمل- به بیانی که قبلًا گفتیم- است، خود به خود ایجاب میکند که وحیی و نبوّتی باشد برای راهنمایی همین احسنالعمل؛ یعنی انبیاء آمدهاند برای اینکه انسان را کمک بدهند و اعانت کنند که به عنوان یک آزمون- که لازمه نوع خلقت انسان است- کارش را انجام بدهد. از این جهت است که مسأله نبوّت و هدایت و راهنمایی و تبشیر و انذار مطرح است. ترتیب اثر دادن به این راهنماییها و ترتیب اثر ندادن به این راهنماییهاست که سرنوشت انسان را تعیین میکند.

و در آیات قبل از این آیات، وضع مردمی را که سرنوشتشان عذاب است ذکر فرمود و حتی مکالمهای که میان آنها و خدمه جهنم رخ میدهد، آن را هم برای عبرتآموزی نقل فرمود که«کلَّما الْقِی فیها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَلَمْیأْتِکمْ نَذیرٌ» آیا نذیر و منذر و اعلام خطرکننده و کسی که چنین پایانی را اعلام خطر کرده باشد برای شما نیامده بود؟ گفتند: چرا آمده بود ولی ما آنها را تکذیب کردیم و نسبت دروغ دادیم.

بعد خودشان گفتند:«لَوْ کنّا نَسْمَعُ اوْ نَعْقِلُ ما کنّا فی اصْحابِ السَّعیرِ» اگر آن روز سخن آنها را شنیده بودیم یا اگر در آن روز فکر و تعقل کرده بودیم و به