آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٩ - نسب و سبب، تأثیری در سعادت یا شقاوت انسان ندارد

تو، در روح و عقیده تو و در ایمان و عمل تو داشته است؟

نزدیکترین رابطهها، یکی رابطه همسری است، و دیگر رابطه پدر و فرزندی.

در همسری این آیه را مثال آورده است و در پدر و فرزندی داستان پسر نوح را در جای دیگر مثال آورده است. نه همسری در پاداش و کیفر اثر دارد و نه پدر و فرزندی. حتی وقتی که پدر به حکم مهر پدر و فرزندی، پسری را که مستلزم عقوبت است دعا میکند [شدیداً به او عتاب میکنند:]«یا نوحُ ... إنّی اعِظُک انْ تَکونَ مِنَ الْجاهِلینَ» [١] پندت میدهیم که کارهای جاهلانه نکن، تو داری برای این پسر تقاضای نجات میکنی؟! این بنده خدا عرض کرده بود:«رَبِّ انَّ ابْنی مِنْ اهْلی» [٢] خدایا بچه من از خاندان من است«وَ انَّ وَعْدَک الْحَقُّ وَ انْتَ احْکمُ الْحاکمینَ» [٣] وعده تو حق است، تو احکم حاکمین هستی، حکم بودن تو از هر حکم بودنی بهتر است، تو عادلترین حاکمها هستی؛ با همه اینها به او میگویند:انّی اعِظُک انْ تَکونَ مِنَ الْجاهِلینَ، چه فرقی میان بچه تو و بچههای دیگران است؟ همانطور که بچههای دیگران باید هلاک شوند، بچه تو هم باید هلاک شود.

بنابراین رابطه پدر و فرزندی تأثیری ندارد. اگر کسی خیال کند که من فرزند پیغمبر هستم، سید هستم و حساب ما سیدها فرق میکند؛ چنین نیست، حساب شما سیدها فرق نمیکند. حساب شما سیدها از این جهت فرق میکند که اگر گناه کنید دو برابر برایتان مینویسند چون هم گناه کردهاید و هم آبروی جدتان را بردهاید؛ البته اگر ثواب هم کنید دو برابر مینویسند، چون هم ثواب کردهاید و هم به جدتان آبرو

[١]. هود/ ٤٦.

[٢] و (٣). هود/ ٤٥.