آشنایی با قرآن ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٦٩ - بازداشتن دیگران از کار خیر

میان دو کس جنگ افروختن

نه شرط است [١] بازداشتن دیگران از کار خیر

«مَنّاعٍ لِلْخَیرِ» عجب تابلویی قرآن برای اینها رسم کرده و چگونه اینها را بیان کرده است!«مَشّاءٍ بِنَمیم» راجع به شر انگیزی بود، حال در کار خیر چه؟ ممکن است کسی اگر شر انگیز هم هست از آن طرف یک خیری است. این امر سه درجه دارد: یک کسی اهل خیر نیست. دیگری علاوه بر اینکه اهل خیر نیست منع خیر هم میکند و جلو خیر دیگران را هم میگیرد؛ نه تنها خودش اهل خیر نیست، از اینکه دیگری هم کار خیر انجام دهد خوشش نمیآید و مانع میشود. درجه سوم این است که: در همین کار هم او حد اکثر شدت عمل را انجام میدهد؛ مانع الخیر نیست، مَنّاعٌ للخیر است. یک عالم داریم و یک علامه. عالم یعنی دانا، علامه یعنی خیلی خیلی دانا.

فاضل یعنی با فضل، فضّال یعنی خیلی خیلی با فضل. مانع یعنی جلوگیر، منّاع یعنی فوقالعاده جلوگیر. از هر گوشه دنیا خبردار شود که کسی میخواهد کار خیری انجام دهد

[١]. [یعنی شرط عقل نیست]