قرآن و عرفان و برهان از هم جدائي ندارند - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٨٤ - فصل نهم در توهم مذمت منطق و فلسفه از زبان اهل عرفان و ديگران و جواب آن است

و شك موسوم باشد , به خلاف ارباب يقين ( يعنى عارفان ) كه ايشان مشاهده اشياء به نور پروردگار خويش مى كنند به تعمل و تفكر]( . . .

اين بود عمده نظر ما در نقل عبارت عارفان تا دانسته شود كه مذمت عقل در اصطلاح آنان ناظر به عقل جزئى يعنى عقل نظرى را در اصطلاح منطق و فلسفه است نه مذمت عقل كلى كه ديگران پنداشته اند . به قول ملاى رومى :

عقل جز وى عقل را بدنام كرد *** كام دنيا مرد را ناكام كرد

حالا كه دانسته شد مراد از عقل مذموم در نزد عارف عقل نظرى در اصطلاح منطق و فلسفه است , مناسب است كه به تشاجر و نزاع و نقاش ملاى رومى و ميرداماد و