احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٤٨ - فصل يازدهم مرگ مغزى
از ديدگاه اسلامى، انسان در بين ساير موجودات از جايگاه والا و ارزش ويژهاى برخوردار است. حفظ حيات انسان مورد توجه اكيد اسلام قرار گرفته و حفظ جان هر فرد را بر ديگران واجب كرده و آن را يكى از مهمترين واجبات شمرده است. «وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً» [١] و هر كس انسانى را از مرگ رهايى بخشد، چنان است كه گويى همه مردم را زنده كرده است. به خطر انداختن حيات انسانها و گرفتن جان آنان، از گناهان كبيره و موجب دورى از رحمت خدا و گرفتار شدن به عذاب جانكاه و ابدى الهى است و تا زمانى كه فردى زنده باشد، هيچكس حق ندارد حيات او را به خطر اندازد. به جز مواردى كه شخص با ارتكاب بعضى اعمال موجبات سلب احترام از حيات خود را به وجود آورده و مجوّز كشته شدن خويش را فراهم سازد. از سوى ديگر از ديدگاه اسلام، انسان زنده كسى را مىگويند كه روح
[١]- سوره مائده، آيه ٣٢.