احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٥ - نگاه به نامحرم براى انجام تحقيقات پزشكى

٤٦- نگاه كردن به عورت ديگرى چه محرم باشد و يا نامحرم، حرام است و تنها نگاه كردن زن و شوهر به عورت يكديگر اشكال ندارد.

٤٧- احتياط واجب آن است كه انسان به عورت بچه مميّز [١] هم نگاه نكند. ولى نگاه كردن به عورت بچه غير مميز اگر با قصد لذت نباشد اشكال ندارد.

٤٨- اگر انسان براى معالجه كسى ناچار شود كه به عورت او نگاه كند، بنابر احتياط واجب، در صورت امكان بايد در آينه يا صفحه نمايش نگاه كند. ولى اگر چاره‌اى جز نگاه كردن به عورت نباشد، اشكال ندارد.

٤٩- اگر زن يا مرد در حال ضرورت، بخواهد غير همسر خود را تنقيه يا معالجه كند و مجبور باشد با دست عورت را لمس كند، بايد چيزى به دست كند كه دست او به عورت اصابت نكند.

٥٠- گرفتن نبض و فشار خون و تزريق آمپول توسط جنس مخالف به شرط اين كه جنس موافق در دسترس نباشد و به مقدار ضرورت اكتفا شود، اشكال ندارد.

٥١- در اتاق‌هاى عمل كه نياز است محل عمل را سترون و ضد عفونى نمايند، لازم است اين كار توسط جنس موافق صورت گيرد و يا قبل از عمل در بخش‌ها اين كار صورت گيرد تا دچار اشكال نشود.

٥٢- در اتاق‌هاى عمل قبل از عمل جراحى لازم است تمام بدن بيمار به جز ناحيه مورد عمل توسط جنس موافق پوشانده شود به نحوى كه فقط همان موضع عمل در معرض ديد باشد.

نگاه به نامحرم براى انجام تحقيقات پزشكى‌

[١]- به خردسالى كه خوب و بد را تشخيص مى‌دهد، مميّز مى‌گويند.