احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٣٧ - ناتوانى از ركوع

آن كه از حدّ ركوع بيرون رود، ذكر را بگويد، بايد در آن حال تمام كند و اگر نتواند در حال برخاستن ذكر را به قصد رجاء بگويد.

آرامش بدن در حال ركوع‌

٦٥٤- اگر به واسطه بيمارى و مانند آن بدن در ركوع آرام نگيرد، نماز صحيح است ولى بايد پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود، ذكر واجب، يعنى‌ «سبحان ربّى العظيم و بحمده» يا سه مرتبه‌ «سبحان اللّه» را بگويد.

ناتوانى از ركوع‌

٦٥٥- هرگاه نتواند به اندازه ركوع خم شود، بايد به چيزى تكيه دهد و ركوع كند و اگر موقعى هم كه تكيه داده نتواند به طور معمول ركوع كند، بايد به هر اندازه مى‌تواند، خم شود و اگر هيچ نتواند خم شود، بايد موقع ركوع بنشيند و نشسته ركوع كند و احتياط مستحب آن است كه نماز ديگرى هم بخواند و براى ركوع آن با سر اشاره نمايد.

٦٥٦- كسى كه مى‌تواند ايستاده نماز بخواند، اگر در حال ايستاده يا نشسته نتواند ركوع كند، بايد ايستاده نماز بخواند و براى ركوع، با سر اشاره كند و اگر نتواند اشاره كند، بايد به نيّت ركوع چشم‌ها را هم بگذارد و ذكر ركوع را بگويد و به نيّت برخاستن از ركوع، چشم‌ها را باز كند و اگر از اين هم عاجز است، بايد در قلب، نيّت ركوع كند و ذكر آن را بگويد.

٦٥٧- كسى كه نمى‌تواند ايستاده يا نشسته ركوع كند و براى ركوع، فقط