احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢١٢ - وضو

تطهير كردن‌

٥٤٧- كسى كه يك دست ندارد و نمى‌تواند به طور معمول خود را تطهير كند براى تطهير محل مدفوع مى‌تواند به واسطه آب جارى يا آب كُر كه از شلنگ مى‌آيد يا سنگ و يا كلوخ يا كهنه خود را پاك نمايد.

٥٤٨- مخرج ادرار بعد از برطرف شدن عين نجاست با يك مرتبه شستن پاك مى‌شود، ولى كسانى كه ادرار آنان از غير مجراى طبيعى مى‌آيد، احتياط واجب آن است كه دو مرتبه بشويند.

وضو

٥٤٩- اگر در صورت يا دست‌ها بريدگى يا زخمى است كه خون آن بند نمى‌آيد و آب براى آن ضرر ندارد، بايد در آب كُر يا جارى فرو برد و قدرى فشار دهد كه خون آن بند آيد و بعد وضوى ارتماسى بگيرد.

٥٥٠- كسى كه نمى‌تواند وضو بگيرد بايد نايب بگيرد كه او را وضو دهد و چنانچه نايب اجرت بخواهد، در صورتى كه بتواند، بايد بدهد، ولى بايد خود او نيت وضو كند و با دست خود مسح نمايد و اگر نمى‌تواند بايد نايبش دست او را بگيرد و به جاى مسح او بكشد و اگر اين هم ممكن نيست بايد از دست او رطوبت بگيرند و با آن رطوبت، سر و پاى او را مسح نمايند.