احكام پزشكان و بيماران - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١١٤ - موارد ضرورت سقط جنين

احكام زنى كه سقط جنين كرده‌

٢٨١- زن اگر جنين خود را كه از زنا باردار شده سقط كند مرتكب گناه كبيره شده است و امورى را بايد انجام دهد: الف: بايد فوراً توبه كند؛ ب: ديه جنين سقط شده را پرداخت كند؛ ج: اگر جنين به چهارماهگى رسيده، كفّاره جمع نيز بر عهده او مى‌آيد. بايد توجه داشت كه بنا بر مشهور بين فقها، ديه ولد الزنا به مقدار ديه حلال‌زاده است ولى أحوط آن است كه با حاكم شرع مصالحه كند و ديه آن، حكم تركه شخص بدون وارث را دارد كه وارث آن، امام عليه السلام است و در زمان غيبت، بايد به مجتهد جامع الشرايط پرداخت شود.

٢٨٢- تنها با اين احتمال كه ماندن جنين در شكم مادر موجب مرگ مادر مى‌شود، نمى‌توان جنين را سقط كرد، امّا اگر پزشك متخصص تشخيص داد و مادر نيز از گفته او يا از راه ديگرى اطمينان حاصل كرد كه ماندن جنين براى حيات يا سلامت او خطر جدى دارد، سقط جنين براى نجات جان خود مانعى ندارد.

موارد ضرورت سقط جنين‌

٢٨٣- زن باردارى كه در اثر تصادف براى درمان نياز به عمل جراحى فورى دارد و لازمه عمل اين است كه مادر بى‌هوش شود و در اثر بى‌هوشىِ مادر، يقين داريم يا احتمال مى‌دهيم كه جنين- كه بعد از دوران چهارماهگى و دميده شدن روح به اوست- سقط مى‌شود، در اين فرض بايد كوشش شود حتّى الإمكان با بى‌حس كردن موضعى يا بدون‌