رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٤٩ - مكان نمازگزار
ميّت هم اجازه بگيرند.
مسأله ٢٤٨: اگر ميّت قرض نداشته باشد ولى بعضى از ورثه او صغير يا ديوانه يا غائب باشند، فقط به مقدار مصارف متعارف (كفن و دفن) كه اگر انجام نشود جنازه روى زمين مىماند مىتوان در اموال او تصرف كرد. ولى ساير تصرفات در آن اموال حرام و نماز خواندن در خانه او باطل است مگر بعد از تعيين قيم و عمل بر طبق صلاحديد وى.
مسأله ٢٤٩: نماز خواندن در اماكن عمومى مانند هتلها، مسافرخانهها و حمامها كه براى ورود مسافران و مشتريان آماده است اشكال ندارد ولى نماز خواندن براى ديگران كه مسافر و مشترى آن اماكن نيستند اگر قرينهاى كه دلالت بر رضايت صاحب آن بكند وجود داشته باشد مانع ندارد، و نماز خواندن در اماكن خصوصى بدون اجازه مالك آن جايز نيست، ولى اگر اجازه تصرّفات ديگرى دهد كه معلوم شود براى نماز خواندن نيز راضى است مىتواند در آنجا نماز بخواند. مثل اينكه كسى را براى صرف غذا و استراحت دعوت كند كه مسلماً براى نماز رضايت دارد.
مسأله ٢٥٠: در زمينهاى بسيار وسيعى كه براى مردم اجتناب از آن غير ممكن يا سخت است اگر چه صاحبانش كراهت داشته باشند نماز خواندن و نشستن و خوابيدن در آن اشكال ندارد، اگر چه در مالكين آنها صغير و ديوانه باشد هر چند احتياط اين است كه در صورت علم به عدم رضايت صاحبان آنها از آن اجتناب شود.
شرط دوّم: استقرار است.
مسأله ٢٥١: مكان نمازگزار بايد آرام و بدون حركت باشد، لذا نماز در وسائل نقليهاى كه در حال حركت باعث تكان خوردن و عدم آرامش انسان مىشود باطل است. مگر در زمان ناچارى- مثلًا تنگى وقت- كه در اين صورت نيز بايد تا جايى كه مىتواند شرايط نماز را رعايت كند و هنگام حركت و تكان خوردن چيزى نخواند و هرگاه وسيله نقليه تغيير مسير داد خود را به سمت قبله بچرخاند.
مسأله ٢٥٢: نماز خواندن در وسائل نقليهاى كه موجب حركت و تكان خوردن انسان نمىشود و انسان در آن وسائل آرامش دارد؛ مثل كشتى، هواپيما، قطار با رعايت شرايط