رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٣٤ - مُتعه يا صيغه

زن واجب نيست بلى لازم است او را بطور كلى متاركه ننمايد و اولى و احوط اين است كه مردى كه يك زن دارد در هر چهار شب يك شب نزد زن دائمى خود بماند.

مسأله ١٩٠١: شوهر نمى‌تواند بيش از چهار ماه، نزديكى با عيال دائمى خود را ترك كند مگر با رضايت وى، و بنابر احتياط واجب اين حكم در مسافر در سفر غير ضرورى هم ثابت است.

مسأله ١٩٠٢: اگر در عقد دائم مهر را معين نكنند عقد صحيح است، و چنانچه مرد با زن نزديكى كند، بايد مهر او را مطابق مهر زنهايى كه مثل او هستند بدهد.

مسأله ١٩٠٣: اگر موقع خواندن عقد دائم براى دادن مهر زمانى را معين نكرده باشند، زن مى‌تواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر جلوگيرى كند، چه شوهر توانايى دادن مهر را داشته باشد چه نداشته باشد. ولى اگر پيش از گرفتن مهر به نزديكى راضى شود و شوهر با او نزديكى كند ديگر نمى‌تواند براى دريافت مهريه از نزديكى شوهر جلوگيرى نمايد.

مُتعه يا صيغه‌

مسأله ١٩٠٤: صيغه كردن زن اگر چه براى لذّت بردن هم نباشد صحيح است.

مسأله ١٩٠٥: شوهر بيش از چهار ماه نبايد نزديكى با متعه خود را ترك كند. مگر با رضايت وى و بنابر احتياط اين حكم در مسافر در سفر غير ضرورى هم ثابت است.

مسأله ١٩٠٦: زنى كه صيغه مى‌شود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مى‌تواند لذتهاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعداً به نزديكى راضى شود، شوهر مى‌تواند با او نزديكى نمايد.

مسأله ١٩٠٧: زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.

مسأله ١٩٠٨: زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمى‌برد، و شوهر هم از او ارث نمى‌برد.

مسأله ١٩٠٩: زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و همخوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمى‌دانسته، حقى به شوهر پيدا نمى‌كند.