رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٢٩ - نماز قضا

مسأله ٧٤١: مستحب است مسافر، بعد از هر نمازى كه شكسته مى‌خواند سى مرتبه بگويد: «سُبْحانَ اللَّهِ وَ الحَمْد للَّهِ و لا اله الا الله وَ اللَّهُ اكْبَر».

نماز قضا

مسأله ٧٤٢: كسى كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده بايد قضاى آن را بجا آورد، اگر چه در تمام وقت نماز خواب مانده يا به واسطه مستى نماز نخوانده باشد.

ولى نمازهاى يوميه‌اى را كه زن در حال حيض يا نفاس نخوانده است، قضا ندارد.

مسأله ٧٤٣: اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازى را كه خوانده باطل بوده، بايد قضاى آن را بجا آورد.

مسأله ٧٤٤: اگر بچه قبل از تمام شدن وقت و لو به مقدار يك ركعت بالغ شود، نماز به نحو اداء بر او واجب است و چنانچه ترك نمايد، قضاء آن نماز بر او واجب است و همچنين اگر زن حائض يا نفساء قبل از تمام شدن وقت، عذر آنان برطرف شود و بتوانند با غسل و لو يك ركعت از نماز را در وقت درك بكنند.

مسأله ٧٤٥: بر شخصى كه نماز جمعه واجب است چنانچه آن را در وقتش انجام ندهد لازم است نماز ظهر را بخواند و چنانچه نماز ظهر را هم ترك كرد بايد قضاء نماز ظهر را بجا آورد.

مسأله ٧٤٦: قضاء نمازهاى واجب را در هر وقتى از شبانه‌روز مى‌توان انجام داد چه در سفر و چه در حضر، لكن در حضر چنانچه بخواهد نماز در سفر را قضا كند بايد به صورت قصر قضا كند و برعكس چنانچه بخواهد در سفر نماز قضا شده در حضر را انجام دهد بايد به صورت تمام قضا كند.

مسأله ٧٤٧: چنانچه نماز در مكانهايى كه مانند مسجد الحرام مكلف مخير بين قصر و اتمام است خوانده نشود، احتياط واجب آن است كه چنانچه در غير آن امكنه قضاء كند به صورت قصر انجام دهد و چنانچه در همان امكنه بخواهد قضا كند مخير است بين قصر و اتمام.