رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٢٨ - مسائل متفرّقه زكات

بدهد زكات حساب نمى‌شود، در اين فرض مى‌تواند چيزى را به فقير قرض بدهد و بعد از وجوب زكات آن را بابت زكات حساب كند و بعد از آن كه زكات بر او واجب شد، اگر چيزى را كه به فقير داده از بين نرفته باشد و آن فقير هم به فقر خود باقى باشد مى‌تواند چيزى را كه به او داده بابت زكات حساب كند.

مسأله ١٣٧٦: مستحب است زكات گاو و گوسفند و شتر را به فقيرهاى آبرومند بدهد و در دادن زكات، خويشان خود را بر ديگران و اهل علم و كمال را بر غير آنان و كسانى كه اهل سؤال نيستند بر اهل سؤال مقدّم بدارد. ولى اگر دادن زكات به فقيرى از جهت ديگرى بهتر باشد، مستحب است زكات را به او بدهد.

مسأله ١٣٧٧: بهتر است زكات را آشكارا و صدقه مستحبّى را مخفى بدهد.

مسأله ١٣٧٨: اگر در شهر كسى كه مى‌خواهد زكات بدهد مستحقى نباشد و نتواند زكات را به مصرف ديگرى هم كه براى آن معيّن شده برساند، چنانچه اميد نداشته باشد كه بعداً مستحق پيدا كند بايد زكات را به شهر ديگرى ببرد و به مصرف زكات برساند در اين صورت مخارج بردن به آن شهر از زكات مى‌باشد، و اگر زكات تلف شود ضامن نيست.

مسأله ١٣٧٩: اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود، مى‌تواند زكات را به شهر ديگر ببرد. ولى مخارج بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد و اگر زكات تلف شود ضامن است، مگر آنكه با اجازه حاكم شرع برده باشد.

مسأله ١٣٨٠: اجرت وزن كردن، پيمانه نمودن گندم و جو و كشمش و خرمائى را كه براى زكات مى‌دهد با خود اوست.

مسأله ١٣٨١: كسى كه ٢ مثقال و ١٥ نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار است بنابر احتياط مستحب كمتر از ٢ مثقال و ١٥ نخود نقره به يك فقير ندهد، و نيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم و جو بدهكار است و قيمت آن به ٢ مثقال و ١٥ نخود نقره برسد بنابر احتياط مستحب به يك فقير كمتر از آن ندهد.

مسأله ١٣٨٢: مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از او گرفته به او بفروشد، ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد بعد از آنكه به قيمت‌