رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٩٢ - مُبطِلات نماز

مسأله ٥١٢: خواندن قرآن در نماز، غير از چهار سوره‌اى كه سجده واجب دارد و در احكام جنابت گفته شد و نيز دعا كردن در نماز اشكال ندارد ولى احتياط واجب اين است كه به عربى باشد.

مسأله ٥١٣: اگر چيزى از حمد و سوره و ذكرهاى نماز را عمداً يا احتياطاً چند مرتبه بگويد اشكال ندارد ولى اگر از روى وسواس چند مرتبه بگويد نماز اشكال پيدا مى‌كند.

مسأله ٥١٤: در حال نماز، انسان نبايد به ديگرى سلام كند و اگر ديگرى به او سلام كند بايد طورى جواب دهد كه سلام مقدّم باشد مثلًا بگويد: «السّلامُ عَلَيْكُم» يا «سَلام عَلَيْكم» و نبايد «عَلَيْكُمُ السَّلامُ» بگويد.

مسأله ٥١٥: انسان بايد جواب سلام را چه در نماز يا در غير نماز فوراً بگويد و اگر عمداً يا از روى فراموشى جواب سلام را به قدرى طول دهد كه اگر جواب بگويد جواب آن سلام حساب نشود چنانچه در نماز باشد نبايد جواب بدهد و اگر در نماز نباشد، جواب دادن واجب نيست.

مسأله ٥١٦: بايد جواب سلام را طورى بگويد كه سلام‌كننده بشنود و اگر سلام‌كننده كر باشد بايد با بلند كردن صدا يا به اشاره طورى جواب او را بدهد كه بشنود يا متوجّه جواب سلام شود.

مسأله ٥١٧: نمازگزار مى‌تواند جواب سلام را به قصد جواب بگويد و لازم نيست به قصد دعا بگويد.

مسأله ٥١٨: اگر زن يا مرد نامحرم يا بچّه مميّز يعنى بچّه‌اى كه خوب و بد را مى‌فهمد به نمازگزار سلام كند نمازگزار مى‌تواند جواب او را بدهد و بهتر است به قصد دعا جواب بگويد.

مسأله ٥١٩: اگر نمازگزار جواب سلام را ندهد معصيت كرده ولى نمازش صحيح است.

مسأله ٥٢٠: اگر كسى به نمازگزار غلط سلام كند به طورى كه سلام حساب نشود جواب او واجب نيست و اگر سلام حساب شود جواب او واجب است و بهتر است به قصد دعا جواب بدهد.