مسأله ١٧٠٣: اگر چند نفر را براى انجام كارى وكيل كند و به آنها اجازه دهد كه هر كدام بتنهايى در آن كار اقدام كنند، هر يك از آنان مى‌تواند آن كار را انجام دهد و چنانچه يكى از آنان بميرد يا عزل شود وكالت ديگران باطل نمى‌شود. ولى اگر نگفته باشد كه با هم يا بتنهايى وكيل است كه انجام دهد و از حرفش هم معلوم نباشد كه مى‌توانند بتنهايى انجام دهند، يا گفته باشد كه با هم انجام دهند، نمى‌توانند بتنهايى اقدام نمايند. و اگر دسته جمعى وكيل شده باشند كه با هم انجام دهند، در صورتى كه يكى از آنان بميرد، وكالت ديگران باطل مى‌شود و در صورت مبهم بودن كلام موكل، وكالت ديگران با مرگ يكى از وكلاء از بين مى‌رود.

مسأله ١٧٠٤: اگر وكيل يا موكل بميرد، وكالت باطل مى‌شود، و نيز اگر چيزى كه براى تصرف در آن وكيل شده است از بين برود مثلًا گوسفندى كه براى فروش آن وكيل شده بميرد، وكالت باطل مى‌شود. و اگر يكى از آنها ديوانه يا بيهوش شود در زمان ديوانگى يا بيهوشى وكالت اثرى ندارد امّا بطلان وكالت به نحوى كه بعد از بر طرف شدن ديوانگى و بيهوشى نيز نتواند عمل را انجام دهد محل اشكال است.

مسأله ١٧٠٥: اگر انسان كسى را براى كارى وكيل كند و چيزى براى او قرار بگذارد، بعد از انجام آن كار، چيزى را كه قرار گذاشته بايد به او بدهد.

مسأله ١٧٠٦: اگر وكيل در نگهدارى مالى كه در اختيار او است كوتاهى نكند و غير از تصرفى كه به او اجازه داده‌اند، تصرف ديگرى در آن ننمايد و اتفاقاً آن مال از بين برود، واجب نيست عوض آن را بدهد.

مسأله ١٧٠٧: اگر وكيل در نگهدارى مالى كه در اختيار او است كوتاهى كند، يا غير از تصرّفى كه به او اجازه داده‌اند تصرف ديگرى در آن بنمايد و آن مال از بين برود، ضامن است.

پس اگر لباس را كه گفته‌اند بفروش، بپوشد و آن لباس تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ١٧٠٨: اگر وكيل غير از تصرفى كه به او اجازه داده‌اند، تصرف ديگرى در مال بكند، مثلًا لباسى را كه گفته‌اند بفروش بپوشد و بعداً تصرفى را كه به او اجازه داده‌اند بنمايد، آن تصرف صحيح است.