رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ١٦٤ - قيام نماز
را بايد در حال برخاستن بگويد، و در موقع گفتن ذكرهاى واجب هم بدن بايد بىحركت باشد بلكه احتياط واجب آن است كه در موقع گفتن ذكرهاى مستحبى هم بدنش آرام باشد.
مسأله ٣٤٤: اگر در حال حركت بدن ذكر بگويد مثلًا موقع رفتن به ركوع يا رفتن به سجده تكبير بگويد چنانچه آن را به قصد ذكرى كه در نماز دستور دادهاند بگويد بايد احتياطاً نماز را دوباره بخواند و اگر به اين قصد نگويد بلكه بخواهد ذكرى گفته باشد نمازش صحيح است.
مسأله ٣٤٥: حركت دادن دست و انگشتان در موقع خواندن حمد اشكال ندارد اگر چه احتياط مستحب آن است كه آنها را هم حركت ندهد.
مسأله ٣٤٦: اگر موقع خواندن حمد و سوره يا ذكر واجب بىاختيار به قدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود احتياط واجب آن است كه بعد از آرام گرفتن بدن آنچه را در حال حركت خوانده دوباره بخواند.
مسأله ٣٤٧: اگر در بين نماز از ايستادن عاجز شود بايد بنشيند و اگر از نشستن هم عاجز شود بايد بخوابد ولى تا بدنش آرام نگرفته بايد چيزى از واجبات نماز را نخواند.
مسأله ٣٤٨: تا انسان مىتواند ايستاده نماز بخواند نبايد بنشيند مثلًا كسى كه در موقع ايستادن بدنش حركت مىكند يا مجبور است به چيزى تكيه دهد يا بدنش را كج كند يا خم شود و يا پاها را بيشتر از معمول گشاد بگذارد بايد به هر طور كه مىتواند ايستاده نماز بخواند ولى اگر به هيچ قسم حتى مثل حال ركوع هم نتواند بايستد بايد راست بنشيند و نشسته نماز بخواند.
مسأله ٣٤٩: تا انسان مىتواند بنشيند نبايد خوابيده نماز بخواند و اگر نتواند راست بنشيند بايد هرطور كه مىتواند بنشيند و اگر به هيچ قسم نمىتواند بنشيند بايد به طورى كه در احكام قبله گفته شد به پهلوى راست بخوابد و اگر نمىتواند به پهلوى چپ و اگر آن هم ممكن نيست به پشت بخوابد به طورى كه كف پاهاى او رو به قبله باشد.
مسأله ٣٥٠: كسى كه نشسته نماز مىخواند اگر بعد از خواندن حمد و سوره بتواند