مسأله ١٩٦٥: اگر كسى چند زن داشته باشد و هر كدام آنان با شرايطى كه گفتيم، بچه‌اى را شير دهد، همه آن بچه‌ها به يكديگر و به آن مرد و به همه آن زنها محرم مى‌شوند.

مسأله ١٩٦٦: اگر كسى دو زن شير ده داشته باشد و يكى از آنان بچه‌اى را مثلًا هشت مرتبه و ديگرى هفت مرتبه شير بدهد آن بچه به كسى محرم نمى‌شود.

مسأله ١٩٦٧: اگر زنى از شير يك شوهر پسر و دخترى را شير كامل بدهد آنها با هم محرم مى‌شوند ولى خواهر و برادر آن دختر به خواهر و برادر آن پسر محرم نمى‌شوند.

مسأله ١٩٦٨: انسان نمى‌تواند بدون اذن زن خود، با زنهايى كه بواسطه شير خوردن، خواهر زاده يا برادرزاده زن او شده‌اند ازدواج كند. و نيز اگر با پسرى لواط كند، نميتواند با دختر و خواهر و مادر و مادر بزرگ آن پسر كه رضاعى هستند يعنى بواسطه شير خوردن، دختر و خواهر و مادر او شده‌اند ازدواج نمايد. به همان نحو كه سابقاً در دختر و خواهر و مادر نسبى گفته شد.

مسأله ١٩٦٩: زنى كه برادر انسان را شير داده به انسان محرم نمى‌شود، اگر چه احتياط مستحب آن است كه با او ازدواج نكند.

مسأله ١٩٧٠: انسان نمى‌تواند با دو خواهر، اگر چه رضاعى باشند يعنى بواسطه شير خوردن، خواهر يكديگر شده باشند ازدواج كند، و چنانچه دو زن را عقد كند و بعد بفهمد خواهر بوده‌اند، در صورتى كه عقد آنان در يك وقت بوده هر دو باطل است و اگر در يك وقت نبوده عقد اولى صحيح و عقد دومى باطل است.

مسأله ١٩٧١: اگر زن از شير شوهر خود كسانى را كه بعداً گفته مى‌شود شير دهد، شوهرش بر او حرام نمى‌شود، اگر چه بهتر آن است كه اين كار را نكند:

اول: برادر و خواهر خود را.

دوّم: عمو و عمه و دايى و خاله خود را.

سوّم: اولاد عمو و اولاد دايى خود را.

چهارم: برادرزاده خود را.

پنجم: برادر شوهر، يا خواهر شوهر خود را.

ششم: خواهرزاده خود، يا خواهرزاده شوهرش را.

هفتم: عمو و عمه و دايى و خاله شوهرش را.

هشتم: نوه زن ديگر شوهر خود را.

مسأله ١٩٧٢: اگر كسى دختر عمه يا دختر خاله انسان را شير دهد به انسان محرم نمى‌شود ولى احتياط مستحب آن است كه از ازدواج با او خوددارى نمايد.