رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٣٣٥ - مسائل متفرّقه زكات فطره

كند مانعى ندارد.

مسأله ١٤٢٨: گندم يا چيز ديگرى را كه براى فطره مى‌دهد بايد خالص باشد و عرفاً با چيز ديگرى مثل خاك مخلوط نباشد و اگر مقدارى خاك يا چيز ديگر داشته باشد ولى عرف آن را خالص بشمارد اشكالى ندارد و در اين فرض بهتر است به مقدارى بدهد كه خالص آن يك صاع باشد.

مسأله ١٤٢٩: اگر فطره را از چيز معيوب بدهد كافى نيست.

مسأله ١٤٣٠: كسى كه فطره چند نفر را مى‌دهد، لازم نيست همه را از يك جنس بدهد و اگر مثلًا فطره بعضى را گندم و فطره بعضى ديگر را جو بدهد كافى است.

مسأله ١٤٣١: كسى كه نماز عيد فطر مى‌خواند بنابر احتياط واجب بايد فطره را پيش از نماز عيد بدهد ولى اگر نماز عيد نمى‌خواند مى‌تواند دادن فطره را تا ظهر تأخير بيندازد.

مسأله ١٤٣٢: اگر به نيّت فطره مقدارى از مال خود را كنار بگذارد و تا ظهر روز عيد به مستحق ندهد هر وقت آن را مى‌دهد نيّت فطره نمايد.

مسأله ١٤٣٣: اگر موقعى كه دادن زكات فطره واجب است، فطره را ندهد و كنار هم نگذارد احتياط واجب آن است كه بعداً بدون اين كه نيّت اداء و قضا كند بقصد قربت بدهد.

مسأله ١٤٣٤: اگر فطره را كنار بگذارد، نمى‌تواند آن را براى خودش بردارد و مال ديگرى را براى فطره بدهد.

مسأله ١٤٣٥: اگر انسان مالى داشته باشد كه قيمتش از فطره بيشتر است، چنانچه فطره را ندهد و نيّت كند كه مقدارى از آن مال براى فطره باشد اشكال دارد.

مسأله ١٤٣٦: اگر مالى را كه براى فطره كنار گذاشته از بين برود، چنانچه دسترسى به فقير داشته و دادن فطره را تأخير انداخته، بايد عوض آن را بدهد و اگر دسترسى به فقير نداشته ضامن نيست.

مسأله ١٤٣٧: اگر در محلّ خودش مستحق پيدا شود، احتياط واجب آن است كه فطره را بجاى ديگر نبرد، و اگر بجاى ديگر ببرد و تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.