رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٧١ - ٨- باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

نبرد، ولى در چيزهاى ديگرى كه روان است اشكال ندارد.

مسأله ١٠٢٥: اگر روزه دار بى‌اختيار در آب بيفتد و تمام سر او را آب بگيرد يا فراموش كند كه روزه است، و سر در آب فرو برد روزه او باطل نمى‌شود.

مسأله ١٠٢٦: اگر عادتاً با افتادن در آب سرش زير آب مى‌رود، چنانچه با توجه باين مطلب خود را در آب بيندازد و سرش زير آب برود روزه‌اش- بنابر احتياط واجب- باطل مى‌شود.

مسأله ١٠٢٧: اگر فراموش كند كه روزه است و سر را در آب فرو برد يا ديگرى به زور سر او را در آب فرو برد؛ چنانچه در زير آب يادش بيايد كه روزه است، يا آن كس دست خود را بردارد، بايد فوراً سر را بيرون آورد، و چنانچه بيرون نياورد بنابر احتياط واجب روزه‌اش باطل مى‌شود.

مسأله ١٠٢٨: اگر فراموش كند كه روزه است و به نيت غسل سر در آب فرو برد، روزه و غسل او صحيح است.

مسأله ١٠٢٩: اگر بداند كه روزه است، و عمداً براى غسل سر را در آب فرو برد، چنانچه روزه او مثل روزه رمضان واجب معين باشد، بنابر احتياط واجب بايد دوباره غسل كند، و روزه را هم بايد بنابر احتياط واجب قضا نمايد، و اگر روزه مستحب يا روزه واجبى باشد كه مثل روزه كفّاره وقت معينى ندارد، غسل صحيح و روزه بنابر احتياط واجب باطل مى‌باشد.

مسأله ١٠٣٠: اگر براى آن كه كسى را از غرق شدن نجات دهد سر را در آب فرو برد، اگر چه نجات دادن او واجب باشد روزه‌اش- بنابر احتياط واجب- باطل مى‌شود.

٨- باقى ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح‌

مسأله ١٠٣١: كسى كه بخواهد روزه ماه مبارك رمضان يا قضاى آن را بگيرد نبايد تا اذان صبح عمداً در حال جنابت باقى بماند بنابراين اگر عمداً غسل نكند و در تنگى وقت تيمم نيز نكند روزه‌اش باطل است. بقاى عمدى بر جنابت در روزه‌هاى ديگر چه واجب باشد يا مستحب ضررى براى روزه ندارد.