رساله توضيح المسائل - ط امير العلم - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٤٨٤ - احكام نَذْر و عَهْد

صحيح نيست.

مسأله ٢١٣٧: شخص مفلّس و آدم سفيه «كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مى‌كند» چنانچه نذر كند چيزى به فقير بدهد صحيح نيست.

مسأله ٢١٣٨: نذر زن بى‌اجازه شوهر او باطل است.

مسأله ٢١٣٩: اگر زن با اجازه شوهر نذر كند شوهرش نمى‌تواند نذر او را به هم بزند، يا او را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد.

مسأله ٢١٤٠: هرگاه فرزند نذرى كند اگر چه بدون اجازه پدر باشد بايد به آن نذر عمل نمايد و چنانچه بعد از نذر پدر او را منع كند وفاء بنذر لازم نيست.

مسأله ٢١٤١: انسان كارى را مى‌تواند نذر كند كه انجام آن برايش ممكن باشد بنابراين كسى كه نمى‌تواند پياده كربلا برود، اگر نذر كند كه پياده برود، نذر او صحيح نيست.

مسأله ٢١٤٢: اگر نذر كند كه كار حرام يا مكروهى را انجام دهد، يا كار واجب يا مستحبى را ترك كند، نذر او صحيح نيست.

مسأله ٢١٤٣: لازم نيست جزئيات و خصوصيات عملى كه نذر كرده مطلوب باشد، همين اندازه كه اصل آن شرعاً مطلوب باشد كافى است، مثلًا اگر نذر كند شب اوّل هر ماه نماز شب بخواند صحيح است و بايد به آن عمل كند، يا اگر نذر كند در محل خاصّى فقراء را اطعام نمايد بايد مطابق آن عمل نمايد.

مسأله ٢١٤٤: اگر نذر كند كه كار مباحى را انجام دهد يا ترك نمايد، چنانچه به جا آوردن آن و تركش از هر جهت مساوى باشد، نذر او صحيح نيست و اگر انجام آن از جهتى بهتر باشد و انسان به قصد همان جهت نذر كند، مثلًا نذر كند غذايى را بخورد كه براى عبادت قوت بگيرد نذر او صحيح است. و نيز اگر ترك آن از جهتى بهتر باشد و انسان براى همان جهت نذر كند كه آن را ترك نمايد، مثلًا براى اين كه سيگار مضر است نذر كند كه آن را استعمال نكند نذر او صحيح مى‌باشد.

مسأله ٢١٤٥: اگر نذر كند نماز واجب خود را در جايى بخواند كه بخودى خود ثواب نماز در آنجا زياد نيست مثلًا نذر كند نماز را در اطاق بخواند، چنانچه نماز خواندن در آنجا از جهتى بهتر باشد مثلًا بواسطه اين كه خلوت است انسان حضور قلب پيدا مى‌كند،