تنبيه بدنى كودكان - حسينى خواه، سيدجواد - الصفحة ١٠٦ - د) بند ٢ مادهى ٢٨ و بند«ج» مادهى ٣٧

به هر حال، «كرامت انسانى» مخالف با استفاده از مجازات بدنى است؛ چه آن‌كه اين نوع از تنبيه، علاوه بر ايجاد درد مزمن فيزيكى در بدن كودك و جراحت جسمانى او، باعث برانگيخته شدن احساس حقارت و خجالت او به همراه پاره‌اى از نيروهاى محرّك روانى نامطلوب مى‌گردد كه ممكن است تا بزرگسالى وى طول بكشد؛ علاوه آن‌كه چنين مجازاتى همواره موجب خوب‌شدن و اصلاح رفتار نامناسب كودك نمى‌شود، و تنها سبب مى‌گردد كه كودك به‌طور موقت از بدرفتارى دست بكشد.

كنوانسيون حقوق كودك اشارات زيادى به ضرورت حفظ كرامت كودك دارد؛ از آن جمله است بند ٢ مادّه ٢٨ كه ذكر آن گذشت. در اين مادّه تأكيد شده است نظم مدرسه بايد «به‌گونه‌اى اداره شود كه همراه با كرامت انسانى كودك باشد». كميته حقوق كودك نيز بارها اعلام كرده است كه اين قوانين ناظر به منع مجازات بدنى كودكان در مدارس است. از لحاظ اين كميته، كرامت انسانى كودكان و مجازات بدنى آن‌ها نمى‌توانند با هم يافت شوند؛ و اين دو در تعارض با يكديگرند.

كرامت كودك به عنوان يك اصل بنيادين از كنوانسيون حقوق كودك است؛ و در مقدّمه كنوانسيون آمده است: «بر اساس ... احترام به كرامت ذاتى و برابرى خدشه ناپذير همه اعضاى خانواده بشرى ...»؛ «كرامت ... شخص انسان»؛ و اين‌كه «كودكان بايد در فضايى از كرامت تربيت و بزرگ شوند.» [١] علاوه بر اين، به طور مشابهى، مادّه ٣٩ راهنمايى مى‌كند كه تمام كشورهاى عضو بايد همه معيارهاى مناسب براى بهبود و بازسازى جسمانى و روحى بيشتر كودكانى كه قربانى نوعى از اشكال رفتار تحقيرآميز يا ظالمانه‌اند را برگزينند. اين بهبود و بازسازى ... بايد در محيط و شرايط مناسب، سلامتى و منزلت كودك را تأمين كند. [٢] هم‌چنين در رابطه با كرامت و منزلت كودك، در بند (ج) مادّه‌ى ٣٧ كنوانسيون‌

[١]

. U. N. Convention on the Rights of the Child, op. cit, Preamble.

[٢].Ibid ,art ..