تنبيه بدنى كودكان - حسينى خواه، سيدجواد - الصفحة ٩٩ - ب) بند ٢ مادهى ٢٨
مهارت؛ بينش؛ پرستش و محبّت. [١] حال، كودك نيز به عنوان يكى از افراد انسانى، داراى چنين كرامت و شرافتى است.
از سوى ديگر، هوفيلد [٢] در تقسيم بندى حق، يكى از انواع حقّ را حقّ- مصونيت [٣] دانسته است. [٤] حقّ به معناى مصونيت يعنى اينكه صاحب حقّ در برابر اعمال ديگران مورد حمايت قرار گيرد. [٥] حقّ كرامت را مىتوان نمونهاى از حقّ از اين نوع به شمار آورد؛ با اين توضيح كه: اصل كرامت انسانى بيانگر آن است كه هر انسانى- حتّى كودك- حقّ پاسدارى از حرمت و كرامت خويش را دارد و هيچ كس مجاز نيست كرامت انسانى خود يا ديگرى را نقض كند.
نتيجه آنكه شأن انسانى كودك بر حقوق اوّليهاى كه ناظر بر مشتركات انسانى است اطلاق مىشود؛ مانند: حقّ حيات، آزادى عقيده و بيان، منع بردهدارى، منع شكنجه، منع رفتار و مجازاتهاى غير انسانى يا بىرحمانه و ترذيلى، سلب خودسرانه حيات افراد. و بنا بر اين مادّه، تنبيه بدنى از جملهى مواردى است كه با كرامت و شأن انسانى كودك در تضادّ است. [٦] همانطور كه مطرح شد، بند ١ از مادّهى ١٩ كنوانسيون حقوق كودك صراحت دارد تنبيه بدنى كودك توسط والدين و هر شخص ديگرى كه از كودك مراقبت مىكند، ممنوع است؛ بنابراين، به راحتى استنباط مىشود كه بند ٢ مادّهى ٢٨ نيز بر ممنوعيّت تنبيه بدنى كودكان در مدرسه دلالت دارد؛ و كاملًا بىمعنى است كه تصوّر شود طرّاحان اين كنوانسيون، قصد ديگرى جز اين داشته باشند؛ چه آنكه هيچ يك
[١]. به نقل از: رحيم نوبهار، «دين و كرامت انسانى»، مبانى نظرى حقوق بشر، مجموعه مقالات دومين همايش بينالمللى حقوق بشر، ص ٦١٥.
[٢].Hohfeld.
[٣].Immunity Right.
[٤]. به نقل از: سيد محمّد قارى سيد فاطمى، حقوق بشر در جهان معاصر، دفتر اول، صص ٢٢ و ٢٣.
[٥]. همان.
[٦]. در زمينه كرامت انسانى كودكان و تعارض تنبيه بدنى با آن در مباحث آينده نيز مطالبى خواهد آمد.